Sonia Madej i Agnieszka Bień spełniły marzenie o własnym zespole

Nazwa nie powstała od razu. Inspiracją dla niej był cytat, na który natrafiłam: „To możliwość spełniania marzeń sprawia, że życie jest takie fascynujące”. Moje życie to muzyka, chcę więc spełniać swe marzenia

Rodzice mówią, że zawsze wszędzie było mnie pełno

Zabierała mnie do swoich koleżanek. To była moja pierwsza publiczność, przed którą dawałam pierwsze koncerty. Na szczycie śpiewanych utworów był kawałek „Gdzie strumyk płynie z wolna...” Polubiłam go tak bardzo, że w 2000 roku zaśpiewałam go na Festiwalu Czerwonokrzyskim w Krajence. Wtórowała mi moja kuzynka. Nie do końca wyszło to tak jak miało wyjść. Dlatego drugą zwrotkę zaśpiewałam już sama, ku sporemu zaskoczeniu publiczności, że taki maluch ma w sobie tyle odwagi, by śpiewać w pojedynkę

Reklama

Uwielbiałam i uwielbiam piosenki Anny Jantar i Anny German. To trochę nietypowe, biorąc pod uwagę mój wiek, jednak we współczesnej muzyce nie ma tego czegoś, co kryje się w tamtych utworach. One miały przesłanie, charakter, były tak napisane, że można ich słuchać i słuchać

Ze mną było trochę inaczej

Moja mama pracuje w szkole. Nieco wypychała mnie na scenę. Mniej więcej w gimnazjum, po występach z zespołem „Biedronki” z Podróżnej, odpuściłam. Chyba zabrakło mi pewności siebie, że śpiewam dobrze. Podśpiewywałam sobie za to w domu

Istnieje specjalistyczny portal społecznościowy, gdzie nagrywa się swoje wykonania utworów. Internauci głosują, oceniają, komentują. Mało kto z okolicy wiedział, że się tam udzielam. Wyniki, które osiągnęłam ośmieliły mnie, zachęciły, by znów zacząć śpiewać

Reklama

To nas łączy, to podejście do starych, dobrych kawałków

Skończyłam liceum ogólnokształcące o profilu policyjnym. Stwierdziłam, że zakończenie szkoły średniej to idealny moment, żeby zrealizować swoje marzenie, założyć zespół

Z wykształcenia jestem technikiem renowacji elementów architektury. Gdy dostałam propozycję współtworzenia For Dreams doszłam do wniosku, że czas przestać się krępować i zrobić coś dla siebie

Reklama

Zaczynaliśmy w domu. To nie do końca się udawało, z uwagi na braki sprzętowe i akustykę pomieszczenia. Postanowiłam więc zapytać, czy możemy ćwiczyć w studiu Krajeńskiego Ośrodka Kultury – dostaliśmy zielone światło. Wtedy rozpoczęła się praca, żeby zgrać nasze głosy. Agnieszka śpiewa niżej, ja wyżej

To nie jest tak, że nie umiemy zaśpiewać czegoś co jest nowością, jednak lubimy stare piosenki i chcemy je śpiewać w nowych, naszych aranżacjach. To taki nasz znak rozpoznawczy

Jest tego trochę w szufladach, ale to jeszcze nie ten moment, by ujrzały one światło dzienne

Mamy za sobą kilka publicznych wystąpień, gdzie po koncercie podchodzili do nas ludzie w różnym wieku, mówiąc, że to co tworzymy to świetny pomysł. Podobało im się, że utworom sprzed lat nadajemy nowe brzmienie, że coś przy nich zmieniamy, jednak nie na tyle, by mocno odchodzić od oryginału

Reklama

Byłoby świetnie. To też moje marzenie

Od pewnego czasu zostałyśmy w zespole same. Mamy pewne umiejętności jeśli chodzi o grę na instrumentach, jednak nie na tyle duże, żeby móc je prezentować przed publicznością

Przydałby się ktoś jeszcze

Reklama

Może to być chłopak, może to być dziewczyna. Dobrze by było, gdyby czuł/a muzykę tak jak my. Jest wiele utalentowanych osób, które boją się pokazać, wstydzą się wystąpić w pojedynkę. Wiemy, bo z nami też tak było. Założenie zespołu wiele w tym względzie zmieniło, dlatego zapraszamy – przyłączcie się do nas. Dajcie sobie szansę!