Technika decoupage to nic trudnego. Każdy może się jej nauczyć

– Mirosława Capar nie uważa, by jej pasja i twórczość były szczególnie wyjątkowe. Prawda. Nie każdy jednak, kto weźmie do ręki serwetkę i pędzel będzie od razu tworzył cuda podobne do tych, które powstają w jej pracowni. Internetowy (albo książkowy) przepis na artystyczny sukces w decoupage trzeba bowiem wzbogacić: o cierpliwość, odrobinę pokory i wielogodzinną pracą nad techniką.

Twórcze powołanie

Mirosławie Capar kreatywności nigdy nie można było odmówić. Nieszablonowe rzeczy zaczęły wychodzić z jej rąk na długo przed tym, nim dowiedziała się, czym jest decoupage.

– wspomina nasza rozmówczyni. Jak w przypadku rękodzieła pomysłów na ciekawe wzornictwo jej nie brakowało, pociechy zadawały zatem szyku o oryginalnie zdobionych „ciuchach”.

– śmieje się pani Mirosława.

Nie praca z tkaninami ukształtowała jednak jej poczucie piękna, nie ze względów pragmatycznych też zaczęła się „bawić” hand made. Pasję tworzenia w mieszkance Okonka przed wieloma laty zaszczepił ojciec parający się kowalstwem, również tym artystycznym.

– wyjaśnia nasza rozmówczyni. W dzieciństwie spędziła z tatą w kuźni wiele godzin, dlatego nauka głęboko się w niej zakorzeniła. Z tego miejsca wciąż jednak od decoupage dzielił ją milowy krok. Przestrzeń pomiędzy wypełnił hit minionych lat – robótki ręczne.

Czasem trzeba ulec

Łatwo powiedzieć. Jak się ma na głowie sklep, towar, dostawców, rachunkowość i dział kadrowy naprawdę trudno porwać się na takie szaleństwo jak warsztaty decoupage w Warszawie. Właśnie z taką propozycją do naszej rozmówczyni przyszła jej córka.

– wspomina Mirosława Capar. Nie żałowała, dopóki... Dopóki nie zobaczyła prac, które ze stolicy przywiozła Ola. Na domiar złego z podobnych warsztatów w Słupsku skorzystała druga pociecha, Monika.

– nie ukrywa nasza rozmówczyni. Dlatego w końcu zdecydowała się wziąć udział w szkoleniu. W Szczecinku. Potem w Warszawie, Poznaniu, Częstochowie... w końcu jej samej zaproponowano rolę instruktora. Propozycja przyszła z biblioteki.

Przypadek

– w odpowiedzi pani Mirka przyznała, że prócz tej zawodowej pochłania ją i artystyczna.

– pierwsze zajęcia pokazały, że nie było się czego bać. Decoupage wciąga – dowodem na to jest nie tylko nasza rozmówczyni. Dzięki niej i inni mieszkańcy Okonka połknęli bakcyla

– jak podkreśla nasza rozmówczyni

Po pierwsze dlatego, że kolejne techniki można by poznawać przez całe życie. Po drugie:

– podkreśla pani Mirosława. Zresztą, co tam zapewnienia... Wystarczy wejść do pracowni okonczanki, by samemu się o tym przekonać. Różnorodność materiałów, zastosowanych przez nią technik zdobniczych oraz wzornictwo są najlepszą rekomendacją umiejętności i fantazji naszej rozmówczyni. Powszechnie uznawanych – do pani Mirosławy dociera szereg zamówień specjalnych.

– uzasadnia kobieta. Artystka ulubionego przedmiotu, na który przelewa swoje pomysły, nie ma. Tworzy na szkle, drewnie, metalu, a nawet tkaninie.

Zamówienie specjalne

Pani Mirosława wyzwań się nie boi, dlatego podjęła to, które rzucił jej mąż.

– wspomina nasza rozmówczyni. A to się musiał zdziwić, gdy na kamieniu pojawiły się konie.

Wcale nie zwierzęta należą jednak do ulubionych motywów Mirosławy Capar.

– kobieta krótko streszcza swoje fascynacje.

Recepta na chandrę

Z kiepskim nastrojem można sobie poradzić bez medykamentów.

– zdradza nasza rozmówczyni, dodając, że dzięki Bogu sklepowa załoga potrafi ją nie tylko zastąpić, ale i okazać wsparcie.

Dzięki temu pani Mirosława ma czas dla siebie. Na to, by zebrać myśli, wyciszyć się i odpocząć, choć nierzadko wszystko to okupione zostaje wysiłkiem. Przyjemnym. Takim, który po ciekawych warsztatach potrafi ponieść. Tak bardzo, że pracę zaczętą przed północą człowiek kończy o 3.00. A że o 4.00 trzeba iść do pracy? Trudno. Życie z pasją jest o wiele łatwiejsze, a człowiek – szczęśliwszy.