Drogi, zabytkowy kartofel

Czytasz tekst premium, który został udostępniony dla wszystkich Czytelników portalu.
Zostań stałym Czytelnikiem.
Zaloguj się i subskrybuj wszystkie treści portalu .

Przed miesiącem pisaliśmy o tym, że właściciele pałacu chcą go sprzedać. Ofertę złożono miastu, które miało wyrazić zainteresowanie transakcją. Po stanowisko w tej sprawie właściciela obiektu odesłano jednak do miejskich radnych. Na ręce przewodniczącego Rady Miejskiej Złotowa wpłynęło pismo w tej sprawie. Podczas ostatnich komisji rady radni pytali o szczegóły zastępcę burmistrza i skarbnika.

Sala na dziedzińcu

Małgorzata Chołodowska zastępca burmistrza wyjaśniła radnym, że wyrażenie przez miasto zainteresowania nie oznacza jeszcze podjęcia negocjacji.

– porównała do tego, co dzieje się od lat z willą Iwańskiego. Wiceburmistrz przyznała, że gdy pojawił się aktualny właściciel, burmistrz rzeczywiście z nim rozmawiał.

– opisała aktualny stan rzeczy, podkreślając, że nie doszło do żadnych konkretnych rozmów o potencjalnym kupieniu.

– wiceburmistrz dodała, że dlatego miejska strona miała przedstawić w trakcie tych rozmów kilka pomysłów na zagospodarowanie. Zapewniła jednak, że miasto nie deklarowało żadnych inwestycyjnych zamierzeń, a miało jedynie wgląd w kwestie związane z uzyskaniem przez właściciela i zarządcę opinii konserwatorskiej, która określa, co można robić, a czego nie wolno czynić na terenie zabytku w ramach ewentualnych inwestycyjnych działań. Zgoda konserwatora dotyczyć ma m.in. możliwości wybudowania na dziedzińcu obiektu, który będzie mógł pełnić funkcję np. sali konferencyjno–bankietowej. Dużej, bo na około 300 osób, jakiej w Złotowie jeszcze nie ma.

Dla seniorów i turystów

Radni dopytywali o rolę miasta w przedsięwzięciu. Ma być tylko doradczą, konsultacyjną, czy miasto ma być potencjalnym kupcem? Wiceburmistrz zaprzeczyła tej ostatniej wersji, choć przyznała, że pod uwagę były brane różne scenariusze. Według niej ewentualny zakup musiałby się wiązać z pomysłem, a co najważniejsze, wydatkami na zagospodarowanie.

– stwierdziła, że zakup pałacu nie wchodzi w grę.

– jak sprecyzowała, rola miasta miałaby polegać na ewentualnym dogadaniu się z właścicielem, wyrażeniu sugestii w kwestii tego, jak obiekt może być zagospodarowany. Przewodniczący rady miejskiej skomentował to jednak stwierdzeniem, że w tej sytuacji nie bardzo rozumie, dlaczego pismo od zarządcy działającego w imieniu właściciela zostało skierowane do rady.

– dopytywał.

Stać nas na dwa miliony złotych

– Jerzy Kołodziejczyk uznał, że nikt nie chce go oczywiście chwycić.

– J. Kołodziejczyk dopytywał Jadwigę Skórcz. Skarbnik odparła, że może jedynie wyrazić swoją prywatną opinię:

– podkreśliła jednak, że dotyczy to wyłącznie samego zakupu (przypomnijmy, że właściciel i zarządca oczekują 4,5 mln zł, choć podkreślają, że to cena do negocjacji). Na co miałby być zagospodarowany budynek, gdyby stał się jednak własnością miasta? Skarbnik stwierdziła, że miasto nie ma domu kultury z prawdziwego zdarzenia. Mógłby tam powstać w połączeniu z innymi funkcjami, a miasto mogłoby wejść w partnerstwo publiczno–prywatne i wynajmować pomieszczenia np. na cele opieki lub salę, która pozwoliłaby organizować wydarzenia, noclegi, itd.

– Jadwiga Skórcz podkreśliła jednak, że wspomniane dwa miliony złotych dotyczyłyby tylko zakupu.

Kolejna bardzo poważna pula wiązałaby się z wyremontowaniem i dostosowaniem obiektu do określonych potrzeb.

– przyznała J. Skórcz.

– stwierdziła.

Wynajmować, wydzielić dla miasta

Małgorzata Chołodowska przyznała, że możliwość partnerstwa publiczno–prywatnego również była bardzo uważnie rozpatrywana i że jest to konstrukcja prawna coraz modniejsza, coraz częściej stosowana. Wiceburmistrz przyznała, że miasto musiałoby być jednak właścicielem pałacu zabiegającym o ściągnięcie zewnętrznego kapitału, który zająłby się zagospodarowaniem.

W ocenie zastępcy burmistrza Złotowa najbardziej logicznym rozwiązaniem wydaje się jednak takie, w którym prywatny właściciel korzysta z sugestii magistratu w kwestii zagospodarowania i urządza w pałacu coś, co jest korzystne dla miasta, np. centrum opieki nad seniorami czy hotel, a miasto wykorzystuje obiekt dla swoich celów, choćby korzystając ze wspomnianej sali, która mogłaby stanąć na pałacowym dziedzińcu. Zdaniem M. Chołodowskiej dla miasta nie wiązałoby się to z partycypacją wprost w inwestycji, ale urząd miasta mógłby wykorzystać miejsce, urządzając spotkania, wydarzenia, poprzez wynajem sali. Zastępca burmistrza stwierdziła, że już na etapie remontowania można byłoby wydzielić również jedno ze skrzydeł, które miasto mogłoby wynająć na obiekt, którego mu brakuje, np. dzienny dom opieki Senior Wigor, na którego rosnące potrzeby obecna siedziba – budynek dawnych salek katechetycznych przy parafii WNMP – jest za mała.

Bezbolesne wysiedlenie?

Wiceburmistrz przyznała jednak, że z rozmów z zarządcą pałacu jasno wynika, że obecny właściciel nie jest zainteresowany inwestowaniem w pałac, chce go sprzedać. Trzeba więc znaleźć nowego nabywcę.

– ocenił radny Stanisław Wojtuń.

Z kolei Jerzy Kołodziejczyk zauważył, że sprawa ma jeszcze jeden istotny aspekt, który dotyczy zasiedlenia pałacu.

– radny stwierdził, że pewnie od zarządcy samorządowcy usłyszą zaraz, że lokatorzy mają umowy na czas określony. Ale...?

Na ostatniej sesji rady miejskiej tematu w ogóle nie podjęto.

Kilka dni temu w Urzędzie Miejskim w Złotowie odbyła się konferencja prasowa z udziałem m.in. burmistrza Adama Pulita i Elżbiety Wierzbickiej, prezes spółki Agpol zarządzającej pałacem Działyńskich.

W ocenie burmistrza samorząd nie powinien kupować obiektu w całości. Choćby z tego względu, że miasto nie jest w stanie zapewnić pełnej funkcjonalności zabytku. Adam Pulit przyznał jednak, że widzi możliwość współpracy z prywatnym inwestorem w ramach realizacji zadań, które wynikają ze statutu gminy dotyczących choćby kwestii kulturalnych.

20 mln zł – taka szacunkowa kwota padła w trakcie konferencji w odpowiedzi na pytanie o to, ile potrzeba na wyremontowanie pałacu Działyńskich.

[[snd=132]]