Boimy się nocy

To nie był przypadek. W jednej chwili trzy okna zostały wybite kamieniami. Gdyby nie rolety mogło dojść do tragedii

-Ogromny huk. W pierwszej chwili nie wiedziałem, co się stało – wspomina tamtą noc Michał Węglowski z Lędyczka. Musiało upłynąć trochę czasu zanim dotarło do niego, że okno w jego pokoju zostało wybite. Jak się okazało, nie tylko w jego, ale we wszystkich trzech pomieszczeniach, których okna wychodzą na ulicę.
[[reklama]]
- To są trzy kamienie, niemal identyczne. Uderzenia w okna były w tym samym czasie, wiec musiały zrobić to trzy osoby. To nie był przypadek, to było na czyjeś zlecenie – tłumaczy starszy pan, trzymający w dłoni trzy kamienie wielkości pięści.

Na czyje? Mogą z żoną jedynie się domyślać, ale póki nie ma dowodów, nie można na nikogo rzucać oskarżeń. – Czym my sobie zasłużyliśmy na stare lata – mówi ze łzami w oczach żona pana Michała. Tamtą noc zapamięta na zawsze: środek nocy, huk, dźwięk rozbitego szkła i krzyk męża.


Trzy okna wybite w jednej chwili, to nie był przypadek tylko świadome działanie

Natychmiast zawiadomili policję. Przyjechali najpierw funkcjonariusze z komisariatu w Okonku, potem z komendy powiatowej ze Złotowa. Zrobili zdjęcia, spisywali zeznania poszkodowanych. Na schwytanie sprawców było oczywiście za późno, rozpłynęli się w ciemności.

Pan Stanisław śpi tuż przy oknie - gdyby nie spuszczone rolety z pewnością kamień trafiłby w niego. Odłamki szkła zraniły mu dłoń. Żona na szczęście w swoim pokoju ma łóżko po przeciwnej stronie okna. Co z tego, skoro od tamtej pory oboje nie mogą zasnąć. Boją się ciemności, nocy. – Wczoraj ktoś rozbił okna kamieniem. Skąd możemy wiedzieć, co zrobi za kilka dni? – mówią wystraszeni.
[[reklama]]
Zdaniem sąsiadów to spokojni, nikomu nie robiący krzywdy ludzie. Jak się jednak okazuje, mają też wrogów. Kto nim jest i kto wybił okna - to badają policjanci.

Ryszard Mikietyński