Chcą pomóc uchodźcom

Pomoc, o której mowa, będzie mieć bardzo konkretny wymiar. - Zadeklarowaliśmy, że jesteśmy gotowi wyposażyć mieszkanie, które ta rodzina zajmie, we wszystko co potrzebne do życia – od mebli, przez sprzęt AGD i RTV, po pościel, a nawet... mleko w lodówce – wyjaśnia prezes Jastimpex-u Mieczysław Jezierski. To nie wszystko. W gronie udziałowców firmy, którzy bez mrugnięcia okiem zaakceptowali pomysł naszego rozmówcy dotyczący udzielenia pomocy uchodźcom zdecydowano, że głowa rodziny, która przybędzie do Jastrowia, znajdzie zatrudnienie w Jastimpex-ie – nawet jeśli konieczne będzie przeszkolenie. Dalej – padła również deklaracja, że przez pierwszy rok pobytu w nowym miejscu obcokrajowcy nie będą musieli martwić się o czynsz – ten regulować będzie Jastimpex. - Mamy nadzieję, że w tym czasie rodzina, o której mówimy, stanie na własne nogi, zaaklimatyzuje się w Jastrowiu, choć to z pewnością nie będzie łatwe – zaznacza Mieczysław Jezierski. Deklarację firmy podsumowuje krótko: - Kiedyś, w czasach Solidarności cały świat pomagał nam, Polsce. Pora się odwdzięczyć, pora podzielić się tym, co mamy – jastrowianin zaznacza, że Jastimpex z deklaracji z pewnością się nie wycofa.

Chętnych brakuje

W październiku 2015 roku do włodarzy wszystkich gmin powiatu złotowskiego wojewoda wielkopolski rozesłał pisma z zapytaniem, czy rozważają możliwość przyjęcia uchodźców. W tym samym dokumencie poprosił ich również, by zadeklarowali, ilu z nich ewentualnie mogą zaoferować pomoc. Wówczas samorządowcy z Jastrowia, odpowiadając na tę korespondencję, zapytali o zakres, w jakim państwo wesprze gminy, które zdecydowały się przyjąć uchodźców. Po tym zapadła cisza. Chwilowa. Z początkiem stycznia do Urzędu Miejskiego w Jastrowiu wpłynęło kolejne pismo z Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Tym razem zawarto w nim więcej konkretów – do gminy zwrócono się z pytaniem, czy ta w zakresie znalezienia mieszkania oraz pracy jest gotowa udzielić pomocy uchodźcom ze wschodniej Ukrainy, z rejonu Donbasu, a konkretniej – z Mariupola.

Do tej korespondencji burmistrz Piotr Wojtiuk podszedł ze szczególną uwagą. Zdecydował się zasięgnąć więcej informacji – w Departamencie Obywatelstwa i Repatriacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Przekazano mu, że do tej pory niewiele samorządów zainteresowanych jest przyjęciem uchodźców (w skali kraju mowa o około 20). - Spływają ostrożne deklaracje – podczas ubiegłotygodniowego spotkania z przewodniczącymi komisji stałych mówił Piotr Wojtiuk. Burmistrz poinformował też, że obecnie w mazurskim ośrodku MSWiA na pomoc czeka około 180 uchodźców.

Do Ukraińców nam bliżej

- Zadzwoniłem do MSWiA, bo uważam, że powinniśmy zastanowić się nad tym, czy jednej z rodzin, takiej w modelu 2+2 lub 2+3, nie pomóc – powiedział Piotr Wojtiuk. Przypomniał też, że uchodźcy z Ukrainy są potomkami Polaków, zatem łatwiej będzie im się w polskiej rzeczywistości zaaklimatyzować aniżeli tym pochodzącym np. z Syrii. To po pierwsze. Po drugie: - Jakaś sprawiedliwość dziejowa, historyczna, myślę, że im się należy – podsumował burmistrz, a następnie przedstawił radnym deklaracje Jastimpex-u. Pod rozwagę poddał też kwestię wspomnianego wcześniej mieszkania – czy wygospodarować je z zasobów komunalnych, czy też wynająć w obrocie prywatnym? Mieczysław Jezierski w rozmowie z nami wskazywał raczej na to pierwsze rozwiązanie, a to z takiego względu, że czynsz za nie z pewnością będzie niższy niż w przypadku mieszkania prywatnego, co w okresie usamodzielniania się uchodźców z pewnością będzie szczególnie istotne.

Podczas spotkania żadne decyzje w tej sprawie nie zapadły; i burmistrz, i radni byli jednak świadomi, że przydział mieszkania komunalnego może spotkać się ze społecznym niezadowoleniem. - Na pewno pojawią się głosy typu: „dla swoich nie macie, a obcym pomagacie” - zauważył Piotr Kurzyna. - Pewnie tak, ale musicie panowie wiedzieć, że dłużej aniżeli półtora roku żadna z rodzin, oczywiście w uzasadnionych przypadkach, na mieszkanie komunalne u nas nie czeka – zaznaczył burmistrz, dodając, że ewentualne „gadanie” trzeba będzie po prostu przełknąć.

Pomożemy?

W podsumowaniu ze strony Piotra Wojtiuka padło pytanie: - Czy chcemy pomóc?
- Jakieś kroki w tej sprawie powinniśmy podjąć – odpowiedział Krzysztof Bzowski. - Może lepiej wyprzedzić pewne fakty, przyjąć uchodźców w czasie, kiedy jeszcze mamy wybór – powiedział radny, na myśli mając presję, którą za jakiś czas polski rząd (na który naciskać z kolei będzie Unia Europejska) w sprawie uchodźców z Bliskiego Wschodu z pewnością będzie usiłował na samorządach wywrzeć.

- Chyba lepiej z tego wyboru skorzystać – poparł go Janusz Siwak. - W perspektywie i tak nas chyba ten temat nie minie – Bogdan Osiński reprezentował podobny pogląd co jego przedmówcy. Zgodził się i Piotr Wojtiuk. - Sądzę, że z naszej strony będzie to dobry ruch, ponieważ rodzina z Ukrainy, co będę podkreślać, zdecydowanie będzie nam bliższa pod względem kulturowym niż np. Syryjczycy – zaznaczył.

Wszyscy uczestnicy spotkania poparli inicjatywę burmistrza, nie oznacza to jednak, że została ona zaakceptowana – radnych czekają teraz rozmowy w gronie członków poszczególnych komisji. Jeśli cała rada wyrazi zgodę, wówczas podjęte zostaną kolejne formalne kroki. Pierwszym z nich będzie podpisanie porozumienia z Jastimpex-em, kolejnymi – podjęcie uchwały intencyjnej w sprawie woli przyjęcia uchodźców oraz wystosowanie listu intencyjnego w tej sprawie do MSWiA.