Full wypas: Owce w Starej Wiśniewce

Czytasz tekst premium udostępniony specjalnie dla Ciebie.
Zostań stałym Czytelnikiem portalu

Pan Władysław jest właścicielem gospodarstwa rolnego. A nawet dwóch. Jedno z nich utrzymuje z przeznaczeniem na uprawę 35 h ziemi, a także hodowlę bydła, trzody chlewnej i drobiu. Z kolei drugie, w Starej Wiśniewce, prowadzi bardziej hobbistycznie – hoduje w nim owce.

Z dziada pradziada

Niejedni zachodzą w głowę, pytając: Na co on to trzyma?! W Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest już nawet kojarzony z owcami.

– opowiada gospodarz.

– zastanawia się właściciel stada liczącego 40 sztuk.

Za czasów jego ojca stado liczyło ok. 180 osobników, tyle że opłacalność była większa, a wełna bardziej pożądana.

– dodaje.

Byle czego nie ruszy

Wełna i kożuch to już przeszłość. Teraz główny zysk, jaki czerpie z hodowli gospodarz z Czernic, to eksport jagniąt na skup do Włoch.

– oznajmia.

Gospodarz twierdzi, że jest to recepta na zdrowe, wartościowe mięso. W dodatku i państwo nie jest obojętne na byt zwierząt. Dopłaca hodowcom do każdej samicy 120 zł rocznie, o co trzeba ubiegać się odpowiednim wnioskiem.

Wełna do zadań specjalnych

Mimo że owce nie są strzyżone z myślą o zysku, zdarza się, że jest na nią jeszcze zapotrzebowanie. Państwo Jonatz samodzielnie strzygą owce, garbują skóry bądź sprzedają wełnę na specjalne zamówienia. Podkreślają nie tylko jej użyteczność w tworzeniu ciepłych ubrań czy innych przedmiotów gospodarstwa domowego, ale również jej wartość leczniczą. Podobno zwyczajny bandaż z wełny owczej zdolny jest leczyć zapalenie, pomoże usunąć bóle reumatyczne, ustabilizować system nerwowy, poprawić sen czy normalizować ciśnienie krwi.

Żyją własnym życiem

Owce nie potrzebują ani śrutownika, ani mieszalnika. Podgryzą trochę trawy, trochę słomy, zjedzą też owies. Obornik usuwany mają raz czy dwa razy do roku. Jak w maju się je wypuści na pastwisko, to hasają do pierwszego śniegu.

– zaznacza gospodarz. 8 hektarów ogrodzonego pastwiska, las, rzeka nieopodal gospodarstwa.

– opowiada z zafascynowaniem.

Na razie właściciele nie planują jednak powiększenia stada, bardziej zależy im na przedłużeniu ich bytu. Mają jednak nadzieję, że w przyszłości to ich obecnie 17–letni syn weźmie owce w swoje ręce i podejmie się dalszego rozwoju gospodarstwa. Widzą w tym bowiem przyszłościowe przedsięwzięcie.