Młodość w jej duszy gra

Pani Irena nie boi się uciekającego czasu. Z optymizmem patrzy w przyszłość, niczego nie żałuje. - Nie czuję się stara, czuję się mniej sprawna

Strach przed zniedołężnieniem, zależnością od drugiej osoby - to pierwsze skojarzenia nasuwające się zaraz po słowie starość. Młodzi ludzie boją się jej, starsi próbują się z nią oswoić. Co robić, by być na nią gotowym?

Koszyczek i grosiczek
Należałoby raczej zadać pytanie, jak żyć, aby na starość nie czuć się staro, a jedynie mniej sprawnym. Bo w tym tkwi klucz do tajemnicy oswojenia starości, jak przekonuje Irena Augustyniak z Tarnówki. Najważniejsze to optymistyczne nastawienie do ludzi, do świata, czerpanie z każdej chwili tyle, ile się da, bez żalu, że coś zostało w tyle, że czegoś nie zdążyło się zrobić. Jest tu i teraz i z tego trzeba korzystać.
Pani Irena niczego w swoim życiu nie żałuje. Przeżyła je tak, jak chciała. - Były chwile dobre, ale było też dużo trudnych dni. Zawsze wtedy jednak myślałam, że może być lepiej. Brałam się do pracy, bo jakoś trzeba było to przetrwać - mówi mieszkanka Tarnówki. Mieszka tu od 1956 roku.  Wychowała z mężem trójkę dzieci. Do dzisiaj pani Irena aktywnie uczestniczy w wychowaniu wnuków. - Dawniej mnie żyło się lepiej. Była gospodarka, było komu sprzedać, chowało się zwierzęta. A dzisiaj... z koszyczkiem i grosiczkiem, a tych grosiczków niewiele - pogodnie uśmiecha się kobieta, pełna wewnętrznego spokoju.


[[reklama]]

Dwadzieścia lat dla Tarnowiaków
Zawsze była niezwykle aktywną kobietą, może dlatego, że lubi ludzi i spotkania z nimi. Na początku tańczyła, potem śpiewała w ludowym zespole Tarnowiacy, z którym zjechała niemal całą Polskę. - To byli ludzie do tańca i do różańca. Pani Basia Staroń przewodziła nam, ona miała talent do kierowania ludźmi i do inspirowania ich do działania. Z radością przychodziliśmy na próby. Nawet jak człowiek był chory to chciał być na próbie. Dwadzieścia lat życia pani Irena poświęciła Tarnowiakom. Dzisiaj żałuje, że nikt nie kontynuuje ich dzieła. - Jak przyszła niedziela spotykaliśmy się we własnym gronie. To nie były bale ani wykwintne spotkania, wypiło się herbatkę, posiedziało, pogadało. Było rodzinnie, serdeczniej, a teraz... Ludzie wieczorami patrzą tylko w telewizory.

Nadrabia zaległości
Ale nie pani Irena. Gros czasu poświęca wnukom. Jeszcze w ubiegłym roku pomagała im nawet w odrabianiu lekcji. Popołudnia zajmują jej robótki ręczne. Każdego wieczoru powstaje przynajmniej jedna skarpeta. A gdy domownicy układają się do dnu sięga po książkę, która zawsze leży na nocnym stoliku. - Jest jeszcze tyle do przeczytania. Gdy byłam młoda nie miała czasu na czytanie, dzisiaj nadrabiam zaległości - zachwyca się literaturą religijną i kulturoznawczą. - Teraz mam czas dla siebie i wykorzystuję go tak jak lubię. Czasami zaglądam do naszych seniorów. Umiem sobie zorganizować czas. Może przez to optymistyczne podejście do życia nie czuję się stara, czuję się mniej sprawna - podkreśla. - Pewnie, że żal czasu, który ucieka, młodości, która nie wróci. Czasami, gdy pomyślę, ile jeszcze można zrobić, ile zobaczyć to ściska serce, ale korzystam z życia póki mam swój czas.

A. Głyżewska-Klofik

Jeśli odnajdujesz się we wszystkich poniższych punktach, masz dużą szansę na pogodną starość :-)
Co robią osoby starsze, by zapewnić sobie dobrą starość?
1. Wybaczają sobie i innym.
2. Nie roztrząsają niewykorzystanych w młodości szans, lecz są wdzięczni za każdą obecną chwilę.
3. Koncentrują się na tym, co mogą i co mają, nie na tym, czego już nie są w stanie dokonać i czego im brakuje.
4. Przyjmują świat pogodnie z mądrym dystansem.
5. Akceptują odmienność, nie zamykają się w swoich poglądach.
6. Wciąż się uczą, bo nie uważają, że mądrość przychodzi sama z wiekiem.
7. Dyskusja z nimi to przyjemność.
8. Dbają o dobre relacje z bliskimi przez całe życie.
9. Lubią być potrzebni i pomocni. Mimo tego, że "nikt nie ma dziś czasu", wnuki lgną do nich chętnie, a dla dorosłych dzieci są wciąż cennym wsparciem. 10. Szanują przyjaciół, znajomych i sąsiadów, dlatego samotność jest im obca.
11. Nie skarżą się na choroby, co nie znaczy, że ich nie doświadczają.
12. Zamiast chodzić od lekarza do lekarza dbają o siebie od młodości, a na starość uprawiają gimnastykę, jogę, nordic walking, wyciągają znajomych na spacery i wycieczki.
13. Są zaradni. Niektórzy pracują do późnego wieku, bo lubią swoją pracę.
14. Inni na emeryturze pielęgnują swoje hobby lub odkrywają zupełnie nowe pasje i talenty. Uważają, że starość to "trzecia młodość, mimo że czwarte zęby".
15. Umieją zestroić wiek i swoje możliwości.
16. Wciąż się rozwijają i uczą od świata oraz młodych.
17. Potrafią mądrze mówić i milczeć.

(test publikowany na stronie www.spokosenior.pl, warto tam zajrzeć, Stowarzyszenie mali bracia Ubogich)