Po trzydziestu latach odnalazł się film "Sercem budowane", którego bohaterem jest Jan Waldowski

Nazywaną według dzisiejszej nomenklatury drogą wojewódzką numer 188 mknie karetka. Poczciwa Nysa z wymalowanym na drzwiach czerwonym krzyżem gna na sygnale w stronę szpitala w Złotowie. Na pokładzie wiezie Jana Waldowskiego, którego serce znów odmówiło posłuszeństwa. Mężczyzna trafia pod obserwację lekarzy – ci nie wróżą nic dobrego.

– da się słyszeć. Jego wykres nie wygląda dobrze. Rozpoczyna się masaż serca pacjenta. Tak wygląda początek filmu, który powstał na zlecenie Zarządu Głównego Ochotniczych Straży Pożarnych z okazji oddania na początku lat 80–tych do użytku krajeńskiego Domu Strażaka przy ulicy Floriańskiej.

Jedna z pierwszych scen. Jan Waldowski jest wieziony karetką do szpitala ze względu na chore serce

Poszukiwania

– mówi prezes OSP w Krajence dh Andrzej Martin. Próby jej odnalezienia były podejmowane wielokrotnie.

– dodaje. Kopii filmu wyprodukowanego przez Wytwórnię Filmową „Czołówka” z Warszawy szukano także u źródła, jednak po wytwórni pozostało tylko wspomnienie.

Scena w której występuje chór strażacki pokazuje też salę główną Domu Strażaka przy Floriańskiej

Władysław Puzio z dumą dyryguje strażackim chórem

– mówi A. Martin. Nagły zwrot akcji nastąpił dwa miesiące temu, kiedy podczas remontu mieszkania pani Genowefy i kompletnym przewróceniu wszystkiego do góry nogami, w ręce jej syna Marka przypadkiem wpadły dwie sporych rozmiarów puszki filmowe z pożółkłą metryczką sygnowaną logiem „Czołówki”, wypełnione kilkoma metrami celulozowej taśmy filmowej.

– mówi prezes krajeńskiej straży. Z pomocą przyszedł internet i warszawska firma, która zajmuje się rekonstrukcją tego typu rzeczy oraz przegrywaniem ich na nowoczesne nośniki.

– mówi Andrzej Martin. Tym samym w ubiegłą sobotę, w czasie zebrania walnego, po 33 latach, ponownie na dużym ekranie strażacy mogli obejrzeć, jak po raz trzeci – wreszcie skutecznie druhowie z Krajenki pod wodzą prezesa Jana Waldowskiego kończą budowę Dom Strażaka.​​ ​

Waldowscy oglądają mieszkanie przy Floriańskiej. Pani Genowefa wskazuje mężowi ile jest jeszcze do zrobienia

W momencie przeprowadzki Waldowskich wybucha pożar. Ta scena była rzecz jasna wyreżyserowana

​​​​Do trzech razy sztuka

Fabuła filmu opiera się właśnie na tym, że ówczesny prezes OSP i emerytowany komendant rejonowy straży pożarnej Jan Waldowski trzykrotnie zabiegał o to, by strażacy mieli w Krajence swoje miejsce.

Następną po szpitalu sceną jest szeroka panorama Domu Strażaka przy Floriańskiej. Ze środka dochodzą śpiewy chóru, którym dyryguje Władysław Puzio. Akcja chwilę później przenosi się do domu Waldowskich, gdzie bohater filmu uspokaja płaczącego, najstarszego wnuka Łukasza Korczaka, obiecując mu, że następnego dnia pójdą razem do straży. Chwilę później można też rozpoznać Krzysztofa Waldowskiego – kolejnego z wnuków, który dziś działa w OSP w Krajence.

W jednej z początkowych scen filmowej kroniki do budynku Krajeńskiego Ośrodka Kultury, który według pierwszej koncepcji miał być remizą, wchodzą Jan Waldowski, Antoni Smodis, Eugeniusz Wójcik i Kazimierz Pipowski. Wita ich dyrektor domu kultury Tadeusz Szostek, który przynosi plastyczne prace najmłodszych mieszkańców miasta traktujące o działalności straży.

– odpowiada mu z westchnieniem J. Waldowski.

Filmowcy udokumentowali także otwarcie pawilonu handlowego, mieszczącego się na tyłach KOK. To była druga z koncepcji miejsca dla krajeńskiej straży.

– mówi do zgromadzonych na otwarciu mieszkańców druh Jan.​

Spotkanie w pierwszym Domu Strażaka, przeznaczonym przez władze na Krajeński Ośrodek Kultury

Jan Waldowski przed otwarciem drugiego Domu Strażaka, który został przekazany na dom towarowy

​​Ekipa filmowa podczas festynu, na którym gra orkiestra OSP, przepytuje też mieszkańców, czy znają Jana Waldowskiego.

– padają odpowiedzi. Przed kamerą w czasie 12 minut filmu pojawiają się m.in. Zdzisław Osowski, Bożena Lashman, Czesław Urbański, Zbigniew Holik, Brunon Baranowski, Marek Waldowski, Marek Korczak, Andrzej Borycki i wielu innych.

- Czy zna pan Jana Waldowskiego - reporter pytał ludzi na festynie. - A kto go w Krajence nie zna. Jest zasłużony - odpowiadali ludzie

Podczas sobotniego zebrania uśmiechy na twarzach widzów wywołała scena, kiedy Waldowscy oglądają nowe mieszkanie przy Floriańskiej. Pani Genowefie nie bardzo podoba się fakt, że nie wszystko jest skończone, że okna nieumyte, ściany niepomalowane, a już trzeba meble przewozić.

– uspokaja J. Waldowski. Jednak zamieszanie wokół przeprowadzki mąci nagły wybuch pożaru. Do akcji wyjeżdżają prawie nowe wówczas: jelcz, który do dziś służy w OSP Augusotowo–Głubczyn i star, który do niedawna służył w Podróżnej.

– wspomina A. Martin. Jan Waldowski patrzy na ten pożar, a w jego okularach odbijają się płomienie.

– dodaje prezes OSP. Wyreżyserowane nie były z pewnością problemy z sercem Jana Waldowskiego.​

Odbicie ognia w okularach Jana Waldowskiego wywołane było trzymaną mu blisko trwarzy pochodnią

Akcję strażaków obserwuje wnuk Jana Waldowskiego - Krzysztof

– mówi bohater filmu w ostatniej scenie. Jego głos zagłusza komentarz lekarza: – Pańskie serce nie pozwala na żadne prace.

– odpowiada mu druh Jan.

– odpowiada lekarz.

Bohater reportażu zmarł dwa lata później, w 1985 roku.

– dodaje Andrzej Martin.

Film „Sercem budowane” możesz obejrzeć poniżej: