Polka, która pokochała Anglię

– zapowiada na wstępie mieszkanka Hull w Anglii. Pochodzi ze Świętej, jej panieńskie nazwisko to Polasik. Choć od 12 lat mieszka w Anglii, to o Złotowszczyźnie nie zapomina.

– tak mówi o swoich korzeniach, bo teatr to ważna część jej życia. Z czasów szkolnych z radością wspomina także „Dziewczynę i chłopaka na 102.”, organizowane przez rolniczak. „Aktualności Lokalne” miały wówczas patronat nad tym wydarzeniem, a zwycięzcy pojawiali się na okładce gazety. Dzisiejsza publikacja nie jest więc debiutem Donaty na naszych łamach. Drugą, oprócz teatru, pasją, która miała wpływ na jej późniejsze losy jest od dziecka harcerstwo.

– wspomina z wdzięcznością Donata. Po szkole średniej wyjechała ze Złotowa studiować na Politechnice Koszalińskiej, a potem wyleciała ze znajomymi do Anglii.

– życie napisało jednak inny scenariusz.

Koncerty, sztuki teatralne, pokazy filmowe, bale i długo by jeszcze wymieniać – lista działań, w które angażuje się Donata jest imponująca

Od inżyniera do logopedy

W Anglii na początku udało jej się znaleźć pracę zbieżną z jej inżynieryjnym wykształceniem, ale czuła, że to nie jest to, co ją pociąga. Niemniej poznała tam wspaniałych ludzi, a z byłym szefem wciąż utrzymuje przyjazne stosunki, odwiedził on nawet parę razy Złotów. Gdy już powiedziała sobie, że nigdy nie będzie dobrym inżynierem, bo jest duszą kulturalną, humanistą, to poświęciła 2 lata, aby się przekwalifikować. Bardzo chciała pracować w szkole i swojego dopięła. Zaczęła od wolontariatu w szkole polskiej, która wtedy powstawała. W soboty uczą się w niej dwujęzyczne dzieci polskich emigrantów. W krótkim czasie zaproponowano jej nauczanie dzieci na etapie wczesnoszkolnym, co potem robiła przez kilka lat. Na początku bardzo pomogła jej koleżanka z Polski, Ania Witecka, która jest dyrektorem szkoły podstawowej w Sławianowie.

To dopiero 30% artykułu. W dalszej części przeczytasz m.in.:

Kształcenie po brytyjsku – Klasy, w których pracuje Donata w collegu liczą od 10 do 30 uczniów. – Jeśli dziecko jest słabsze to trafia do mniej licznej klasy o programie na niższym poziomie – tłumaczy. Pierwsze co rzuciło jej się w oczy...

Pasja w praktyce – Donata harcerką była jeszcze w Polsce. Tu także nie zapomniała o swojej pasji. – W Anglii spotkałam bardzo ciekawych ludzi, między innymi koleżankę, która też jest harcerką i postanowiłyśmy utworzyć polską drużynę...

Smutny Brexit – Nie sposób nie poruszyć tematu wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. – Dotknęło nas to. Pomyśleliśmy, że może nas tu nie chcą. Te wyniki pokazały, że ludzie tej prostej klasy społecznej głosowali za wyjściem...

Subskrybuj i czytaj wszystkie artykuły bez ograniczeń[[pay]]

W międzyczasie otrzymała propozycję pracy w angielskim collegu. St. Mary’s College w Hull to katolicka szkoła ciesząca się dużą renomą. Pracuje tam jako asystent, czyli nauczyciel wspomagający w departamencie, który wspiera dzieci z zaburzeniami, dzieci autystyczne, dzieci z ADHD, Aspergerem, ale na tyle dobrze funkcjonujące, że dzieci te radzą sobie w normalnym collegu i nie muszą uczęszczać do szkoły specjalnej.

– tak w skrócie opisuje swoją pracę w angielskiej szkole. Dwa lata temu postanowiła, że zrobi studia podyplomowe z logopedii.

– opowiada Donata. Żeby było ciekawiej, studia robiła w Lublinie. Dlaczego? Bo program umożliwiał w dużym stopniu samodzielną pracę i zdalne zapoznawanie się z materiałami, a ponadto było dobre połączenie lotnicze z tym miastem. Studia skończyła niedawno i w tej chwili w szkole polskiej pracuje już wyłącznie jako logopeda, a z nowo nabytych kwalifikacji korzysta także w collegu.

Donata przekonuje, że warto razem robić coś dla innych

Kształcenie po brytyjsku

Klasy, w których pracuje Donata w collegu liczą od 10 do 30 uczniów.

– tłumaczy. Pierwsze co rzuciło jej się w oczy, gdy zaczęła pracować w angielskiej szkole, to fakt, że jeśli nauczyciel czy jakikolwiek pracownik szkoły idzie korytarzem z uczniem i mija dyrektora, to ten najpierw mówi dzień dobry do ucznia, zwracając się do niego po imieniu, a dopiero później do pracownika.

– na początku to szokowało. Zachwyca się także systemem kar i nagradzania.

– wyjaśnia Donata. Takie działania i wysoki poziom nauczania są możliwe dzięki dużej ilości pracowników, na co polskie szkoły, póki co, nie mogą sobie pozwolić. W collegu w Hull ok. 10% uczniów stanowią polskie dzieci.

Pasja w praktyce

Donata harcerką była jeszcze w Polsce. Tu także nie zapomniała o swojej pasji.

– opowiada, od czego się to zaczęło. Harcerzem zresztą jest także jej mąż. Drużyna nie podlega pod polskie ZHP, ale jest pierwszym przypadkiem, kiedy to drużyna mniejszości narodowej działa w brytyjskiej organizacji skautów.

– tłumaczy.

– podaje kolejny przykład tego, że Polacy za granicą się wspierają. Mamy więc już pracę asystenta w collegu, logopedy w szkole polskiej, harcerstwo, ale to jeszcze nie wszystkie pola aktywności energicznej Polki. W Hull Donata nie porzuciła także swojej drugiej pasji – teatru. Wraz z polskimi dziećmi bierze więc udział w krajowym konkursie recytatorskim dla szkół polskich, którego finał odbywa się w Londynie. Zgarniają tam wiele nagród indywidualnych i grupowych.

Polska drużyna skautów „Białe Orły” (Donata po lewej)

– występy są podobno na bardzo wysokim poziomie i stanowią niezwykłe przeżycie. Jeśli chodzi o działalność kulturalną Donaty to wybiega ona daleko poza szkołę. W Hull organizowała m.in. koncerty dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Cieszy się, że w jeden weekend udało się zebrać przeszło 16 tys. funtów.

– opowiada o tym, że nie każdy odkłada tu każdy funt, żeby potem wrócić do Polski i kupić nowy samochód. Przy okazji tego typu wydarzeń powstał projekt „Psu na budę”, który organizuje m.in. maratony filmowe dla Polaków, bale dla dzieci i rodziców, okazjonalne koncerty czy wystawia różne formy teatralne. Donata sama często pojawia się na scenie. Przyznaje także, że na wzór złotowskiego koncertu kolęd dla przyjaciół, który ją oczarował, zorganizowała coś podobnego w Hull. Czasem czuje zmęczenie, bo tych projektów rzeczywiście jest wiele, ale nie wyobraża sobie, by mogła żyć inaczej, bo robi to co kocha.

– wyjaśnia, skąd czerpie niespożytą energię.

Miłość do teatru wyniosła z Matysarka. Tutaj ze swoimi podopiecznymi na finalen Wierszowiska w Londynie

Smutny Brexit

Nie sposób nie poruszyć tematu wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej.

– opowiada, ale dodaje, że z kolei mąż spotkał się w pracy z zupełnie innym nastawieniem. W Hull czuje się jednak bezpiecznie i zapewnia, że nie dostrzega tu zagrożenia prześladowaniami.

– deklaruje. Na zakończenie dodaje, że chciałaby, aby ten artykuł przekonał ludzi, że z dala od ojczyzny też można znaleźć dom, spotkać wspaniałych ludzi (w tym naszych rodaków) i, co najważniejsze, żyć po polsku, pielęgnując naszą kulturę i zwyczaje.[[/pay]]