Przemysław Stippa i Oda do sprzedawcy

Znany aktor pochodzący ze Złotowa zmierzył się z tekstem Zuzanny Ślifierz

Przemysław Stippa (ur. 22 kwietnia 1981 roku w Złotowie) – polski aktor teatralny, telewizyjny, filmowy i dubbingowy. 

Absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej (2004). Debiutował jako student AT, rolą Prousta w przedstawieniu Czas odnaleziony według prozy Marcela Prousta (reż. Andrzej Domalik, Teatr Scena Prezentacje, 2003). W zespole Teatru Narodowego od sezonu 2004/2005.

Otrzymał Nagrodę im. Janiny Nowickiej-Prokuratorskiej i Stanisława Prokuratorskiego przyznawaną przez Rektora Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie za osiągnięcia artystyczne w ciągu dwóch lat od ukończenia studiów (2006). Od czerwca 2012 roku występuje gościnnie w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie, w Śnie nocy letniej jako Puk (w reż. Artura Tyszkiewicza).

Przemek, dostał ode mnie tekst z propozycja przeczytania go „ku pokrzepieniu”. Uwielbiam jego głos. Podziwiam go, przede wszystkim jako aktora teatralnego. Ucieszyłam się, bo Zgodził się odrazu. Będziemy w ten sposób próbowali sprawić, żeby pośród ciemnych, pandemicznych chmur, dostrzegać czasem słońce. Aktualnie i pozytywnie. Na zdrowie - Zuzanna Ślifierz. 

Oda do sprzedawcy

Spędzam znowu czas w oknie i czekam kuriera

Towarzyszy mi nuda złość i beznadzieja

Bo ów kurier, skurczybyk, leniwy jegomość

Ma z pewnością złośliwą czekania świadomość.

Nie żałuje posłaniec łez fontanny mojej,

Bo nie słyszy, skubaniec, jak ja płaczę, ojej!

Padalec perfidnie w me obejścia nie spieszy!

Czyż tęsknota go moja za paczuszką cieszy?

Pewnie dłonie dziś swoje radośnie zaciera:

„Ot, kolejna gęś głupia czeka na kuriera!”

Złość we mnie pulsuje i skronie me parzy

Wnet jak furia wybuchnę! Tak za chwilę się zdarzy!

Ust bledną tkaniny na cienki suwak spięte..

A źrenice mych oczu gniewem przesiąknięte

Och basta! Tak nie będzie dosyć już mej złości!

Niech no tylko się zjawi, policzę mu kości!

Rozkwaszę mu facjatę, wiedz o tym, mój Panie!

Kres wspólnych interesów w ten sposób ustanie!

I co? Miło ci patrzeć, jak cierpi niebożę?

Może pieśń ta zrozumieć coś panu pomoże…

Podobają się panu jaźni krwawe szkice?!

Coż, kurier nie dotarł na moją ulicę!

I wizyty swej dotąd mi nie zapowiedział-

Chyba się o mej paczce jeszcze nie dowiedział!

Dałam ci ja pieniądze i nie mam nic z tego:

Nie mam paczki, ni kasy… kuriera nędznego!

Siedzę tu, zawiedziona, rozżalona ckliwie,

Choć transakcja jest szklana, to nerwy prawdziwe!

Uratuj, drogi Panie mą w ludzi nadzieję:

Wyślijże mi pan towar a w głos się zaśmieję

I przysięgnę uczciwie, dla pańskiej wygody

Wierszy nigdy nie pisać w myśl wspólnej ugody

Zuza Ślifierz