Spotkanie w sprawie zadymienia miasta: zniszczy nas alergia

Kiedy po południu wejdzie się na wieżę ratusza, nie widać z niej starego miasta. Plac Paderewskiego i okoliczne ulice spowija zasłona dymu. Często gryzącego. Władze miasta zamierzają to zmienić. Dlatego zamówiły w Pomorskiej Grupie Konsultingowej Plan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Złotowa. - Marszałek wyliczył, że powinniśmy zainwestować 26 mln zł, by wyraźnie zmienić emisję gazów w mieście – podała 5 stycznia podczas spotkania w magistracie wiceburmistrz Złotowa Małgorzata Chołodowska. Chodzi o ograniczenie produkcji dymów przez budynki, których kominy nie sięgają 40 metrów wysokości. - Kiedyś mówiło się, że AIDS będzie chorobą, która nas zniszczy, a dziś nikt o tym nie mówi. Dzisiaj[[pay]] to alergia jest problemem, który może nas zniszczyć – orzekł przedstawiciel PGK Romuald Meyer. Słowa te dotyczą również złotowian. Radosław Sieg odczuwa to we własnych płucach. - Kiedy idę do pracy zaczynam kaszleć od dymu. Dwa lata po przeprowadzeniu się do Złotowa mój syn ma astmę i alergię. Żona też choruje. To jest związane z tym, w jakim środowisku żyjemy – stwierdził pracownik Urzędu Miejskiego w Złotowie.

W spotkaniu w sprawie Planu Gospodarki Niskoemisyjnej udział wzięło czworo urzędników, pracownik PGK, radny oraz trzech przedstawicieli mediów. Z mieszkańców nie przyszedł nikt. - Smutne, ale obrazuje to, co pokazały ankiety: ze świadomością czym jest gospodarka niskoemisyjna nie jest najlepiej – M. Chołodowska podsumowała blisko 250 kwestionariuszy rozprowadzonych w szkołach.

Co to panią obchodzi?

Kilkaset ankiet przeprowadzono w wakacje wśród mieszkańców miasta. Ankieterzy pukali do drzwi domów i pytali o to, kto czym pali w piecu i w jakim, ile zużywa energii elektrycznej, iloma samochodami dysponuje rodzina. Najczęściej słyszeli: a co to panią obchodzi?! Taki scenariusz przewidzieliśmy pisząc kilka miesięcy temu o planowanym badaniu. Szkoda, bo wyniki ankietyzacji miały być filarem Planu Gospodarki Niskoemisyjnej. Mimo to dokument powstał. Na bazie danych z Urzędu Miejskiego w Złotowie, danych Głównego Urzędu Statystycznego i kilku innych ogólnodostępnych źródeł.

Dowiadujemy się z niego np. jakie jest pogłowie zwierząt gospodarskich w mieście, że „większość mieszkań zbudowana została w starej technologii, w związku z tym zaledwie kilka procent tych budynków spełnia warunki energochłonności określone stosownymi normami”, a jednym z najważniejszych podmiotów działających na rynku jest spółka Alima, która od kilku lat nie może ruszyć w Złotowie z produkcją serwatki.

Za 43 tys. zł (60% tych pieniędzy miasto odzyska w formie dotacji z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu) Pomorska Grupa Konsultingowa podała także „sposób ogrzewania mieszkań i budynków na terenie gminy miejskiej Złotów dla 2002 roku. Nowszych danych nie zdobyła, choć takie pytanie w ankietach było. O ile więc można wytłumaczyć obecność w planie danych dotyczących struktury zasiewów jako ustalenie stanu faktycznego, o tyle informacji sprzed kilkunastu lat potraktować tak nie sposób. Z ciekawostek przytoczyć warto, że PGK podaje, iż miasto zamierza ograniczyć emisję gazów poprzez termomodernizację budynku Miejskiego Zakładu Usług Komunalnych w Złotowie. Budynku będącego własnością spółki, w której miasto ma 1,6% udziałów. Czyżby kopiuj-wklej? Nie. Inaczej w planie nie byłoby informacji o tym, że „na terenie gminy miejskiej prywatni inwestorzy zamierzają przeprowadzić termomodernizację Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji. Skąd takie informacje?

Dajmy ludziom przykład

Największym minusem programu jest jednak brak konkretnych rozwiązań. Romuald Meyer podał, że samorząd z podległymi sobie instytucjami odpowiada za 10-12% emisji CO2. Reszta to „dzieło” mieszkańców. Co więc zrobić, by pomóc złotowianom ograniczyć tę emisję? Na to odpowiedzi w planie nie znajdziemy. Nic poza wymienieniem programów, z których można skorzystać na dofinansowanie wymiany pieców czy termomodernizację domów. Tyle, że to już raz nie wypaliło.

- Na program Prosument [dofinansowanie mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii – red] wpłynęło 9 deklaracji. Zebrać trzeba ich było na wartość 1 mln zł, a zebraliśmy na nieco ponad 400 tys. złotych. Ankiety pokazały, że „dobrze jest nam tak, jak jest” - podał Radosław Sieg, który pilotował program Prosument. - To są względy ekonomiczne – zauważył przysłuchujący się dyskusji Stanisław Wojtuń. Radny Rady Miejskiej Złotowa zgodził się z sugestią R. Meyera, że „burmistrz może zakazać używania np. starych pieców”. Podobne rozwiązanie stosuje Kraków, którego władze zamierzają wprowadzić zakaz palenia węglem. Największą przeszkodą będą  wspomniane pieniądze. - Ludzie podłączyli się do Cofely, odkręcili kurki, zobaczyli rachunki i kurki zakręcili – R. Sieg mógłby odwołać się do konkretnych przykładów. Zresztą kilka tygodni temu w artykule o zakopconym Złotowie przyznał nam się do tego radny Krzysztof Koronkiewicz. Ot, powszechna praktyka.

Zdaniem radnego Stanisława Wojtunia, program opracowany przez PGK wymaga wielu poprawek. Sam zamierzał wnieść ich kilka

I tego w PGN brakuje – odpowiedzi na pytanie jak pomóc miastu i jego mieszkańcom odetchnąć pełną piersią. Pomysł zrodził się dopiero podczas wtorkowego spotkania.

- Może należałoby wylosować trzy nieruchomości, za których termomodernizację zapłaci gmina?  - Stanisław Wojtuń rzucił hasło, a urzędnicy je podchwycili.

- Możemy to zrobić na obiektach miejskich. Na zachętę – uznała wiceburmistrz Chołodowska. - To jest w interesie mieszkańców, ale musimy ich do tego przekonać – dodała.

Najpierw jednak urzędnicy muszą do Planu Gospodarki Niskoemisyjnej przychylnie nastawiać radnych. W końcu stycznia Rada Miejska Złotowa ma przyjąć ten dokument uchwałą. I pewnie to zrobi, bo bez tego miastu trudno będzie zdobyć pieniądze z zewnątrz choćby na planowaną termomodernizację Zespołu Szkół Samorządowych nr 1 (zadanie szacowane na 3 mln zł). PGN jest dokumentem strategicznym i dobrze, że miasto go opracowało, jednak w obecnej formie pozostawia on wiele do życzenia.

A co w tym czasie mają robić złotowianie? Plan Gospodarki Niskoemisyjnej podpowiada: stosować ecodriving, zmniejszyć zużycia paliwa i ocieplać budynki. Może wówczas do 2020 roku uda się osiągnąć założoną przez autorów dokumentu redukcję emisji gazów cieplarnianych w mieście o około 20%.[[/pay]]