Trzeba wyjść z czterech ścian, bo swoje mieszkanie znam już za dobrze...

W maju 2015 roku wpisali się do Krajowego Rejestru Sądowego. Najpierw musieli jednak wypisać się z Polskiego Związku Emerytów Rencistów i Inwalidów. Ta decyzja nie przez wszystkich seniorów była wówczas dobrze odebrana. Stowarzyszenie zaczynało zatem działać z niespełna 40–osobową grupą. Po ponad dwóch latach okazuje się, że ryzyko było opłacalne. Dziś niemal wszyscy seniorzy z byłego koła PZERiI należą już do nowej organizacji. Korzyści to przede wszystkim bycie na swoim i więcej pieniędzy na koncie. Wcześniej zarząd połowę składek musiał odprowadzać do Związku.

– zapewnia Genowefa Łagowska, prezes Krajeńskiego Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów.

– dodaje. Środowisko seniorów w gminie Krajenka odżyło, podkreśla nasza rozmówczyni. Jeśli ktoś myśli, że nic się tutaj nie dzieje, jest w błędzie. Pani Genowefa zaczyna wymieniać, począwszy od comiesięcznych spotkań w Krajeńskim Ośrodku Kultury, poprzez wspólne wieczorki taneczne, warsztaty rękodzieła, treningi z panią Krystyną Witkowską, kończąc na Akademii Seniora, która działa od tego roku. Krajeński senior ma z czego wybierać, a nawet i inni, bo do stowarzyszenia zapisali się także mieszkańcy Złotowa i Piły.

– mówi prezes i zachęca do dołączenia. Informacji szukać można na tablicach ogłoszeń i w Krajeńskim Ośrodku Kultury. Dobra jest też poczta pantoflowa, dzięki niej trafiło tutaj wielu członków.

Bawić się, ale za co?

Prezes zapewnia, że wcale nie jest drogo. Składka członkowska wynosi 40 zł na rok. A profitów co niemiara. Poza tym krajeńscy seniorzy do zabawy pieniędzy nie potrzebują.

– wyjaśnia pani Genowefa. Poza tym w Krajence szanuje się starszych i pamięta o nich, przynajmniej tak to odczuwają członkowie stowarzyszenia. Dwa lata minęły, działalność seniorów nie tylko trwa, ale też rozwija się.

– pół żartem, a pół serio mówi pani Łagowska.

Nic na siłę

Czy takie organizacje są potrzebne? Nie da się ukryć. Widać to po frekwencji. Ludzie coraz chętniej korzystają z tego typu oferty.

– zachęca. Nic jednak na siłę. Każdy senior musi się do tego sam przekonać. Duża w tym rola najbliższych, którzy będą motywować, ale i pamiętać o tym, że dziadkowie są nie tylko do bawienia wnuków.