Wakacje po królewsku, czyli jak „U Króla” w Wąsoszkach urlopy mijają

Nie ma pałacu, nie ma tronu, nie ma też korony. Są za to krzaki, drzewa, rzeka i święty spokój. Takie to królestwo. Nie ma też poddanych, ale są goście. Król włada od maja do końca września – to król sezonowy. Jednym to wystarcza, inni czują niedosyt, dlatego też, gdy ptaki powracają zza wielkiej wody, oni też wracają.

– mówi Piotr Król, właściciel gospodarstwa agroturystycznego „U Króla” w Wąsoszkach. Są też tacy, co zostali na stałe. A dokładnie taki jeden – Obóz się zwie. Ten kilkuletni kundelek przybył do Króla trzy lata temu z wesołą gromadą.

– wspomina Magda Król, żona właściciela agroturystyki.

– zaznacza. Takich historii nasi rozmówcy mają bez liku. Przez kilkanaście lat biesiadowania przy wspólnym ognisku trochę się ich nazbierało. Jak przystało bowiem na Króla, ten nierzadko zaszczyca swoich gości na biesiadach.

– mówi pani Magda. Pan Piotr szybko wyjaśnia.

– tłumaczy. Być może w tym tkwi właśnie sekret, w tej swojskości, domowej atmosferze... W końcu gości przyciągają nie tylko walory turystyczne, ale przede wszystkim gospodarze.

– mówi pan Król.

– tłumaczy.

We właściwym kierunku

Potencjał w agroturystyce, jak nasi rozmówcy zaznaczają, jest ogromny. Turyści coraz chętniej przyjeżdżają do Wąsoszek spędzić czas, krótko mówiąc – w „krzakach”. Chcą ciszy i odpoczynku na łonie natury. „U Króla” mają to zapewnione. Ponadto do ich dyspozycji są jeszcze kajaki, które spływają głównie po dzikiej Głomii. A o tym, jak dzikiej i niełatwej, przekonują się co roku nasi rozmówcy. Kilka lat temu ich dzieci, szczególnie młodsza córka, w każde wakacje zobowiązana była do mycia kajaków.

– mówi pani Magda. Ta dziedzina turystki jest niestety wymagająca i kosztowna. Dobry kajak to koszt minimum 2 tys. złotych. Państwo Królowie nie kupują już tańszych. Na początku swojej działalności tak zrobili i pożałowali. Po jednym spływie sprzęt był niemal zdewastowany. Pan Piotr zaznacza, że taka jest właśnie Głomia.

– z uśmiechem mówi pan Piotr.

W dalszej części artkułu przeczytasz:

W naszych włościach – Królowanie w Wąsoszkach trwa od 1994 roku. Wtedy to Król zaczął zagospodarowywać swój dobytek. Ówczesny krajobraz różnił się od obecnego...

Całe życie w drodze – Atrakcje „U Króla” oficjalnie dostępne są od 2009 roku. Od tamtego momentu każdego sezonu przez podwórko naszych rozmówców przewijają się setki gości...

Słowa uznania – Królowanie, jak widać, bywa trudne. Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Na pewno jest jednak przyjemnie. Właściciel podkreśla to za każdym razem...

Subskrybuj i czytaj wszystkie artykuły bez ograniczeń[[pay]]

W naszych włościach

Królowanie w Wąsoszkach trwa od 1994 roku. Wtedy to Król zaczął zagospodarowywać swój dobytek. Ówczesny krajobraz różnił się od obecnego.

– mówi pani Magda. Z pewnością tym, co się nie zmieniło, są ogniska, które były tutaj od początku. Najpierw przychodzili krewni, potem bliscy, znajomi, potem znajomi znajomych, aż w końcu o to „czy możemy u was pobiesiadować” pytali nauczyciele ze szkół, ich uczniowie, pracownicy okolicznych zakładów pracy itp.. I tak powoli zaczęło się to rozrastać. W międzyczasie pan Piotr wybudował wiatę integracyjną.

– wtrąca pani Magda.

– dodaje. Decyzja była trafiona. Dziś z tego miejsca korzysta wiele osób. Odbyły się już tutaj urodziny, spotkania klasowe, zakładowe, szkolenia, a nawet I Komunia i wesele.

Państwo Królowie we własnym królestwie (fot. prywatne archiwum)

Całe życie w drodze

Atrakcje „U Króla” oficjalnie dostępne są od 2009 roku. Od tamtego momentu każdego sezonu przez podwórko naszych rozmówców przewijają się setki gości. Wieść o ich królestwie roznosi się głównie pocztą pantoflową. Kieruje ich tutaj również GPS. Tak jak studentów, którzy piechotą ze Strzelców Krajeńskich do Wilna, wraz z dwoma psami, szli na studia.

– wyjaśnia pani Magda. Podobnie, tylko na nocleg, zawitała tutaj również grupa młodych mężczyzn, rowerzystów. Początkowo niczym się niewyróżniająca. Zdziwienie nastąpiło po tym jak wyszli z lasu w białych strojach, a następnie odprawili pod wiatą mszę. Byli to młodzi dominikanie.

– mówi pan Piotr. On sam zresztą ma to we krwi. Jako nastolatek uwielbiał podróżować z plecakiem. Co ciekawe, swoją żonę poznał na szkolnym zlocie turystycznym. Oboje byli uczniami Zespołu Szkół Spożywczych w Krajence. To właśnie tutaj zaczęła się ich wspólna przygoda. Razem objechali i przeszli tysiące kilometrów.

– wspomina pani Magda.

– mówi. Nasi rozmówcy zresztą nie bardzo mają możliwość wyjechać wspólnie. Prowadzenie agroturystyki w sezonie urlopowym skutecznie utrudnia im własny wypoczynek. Jedyny moment pojawia się pod koniec sierpnia, podczas obozu dla młodych karateków ze stowarzyszenia, w którym działa również pan Król. Co prawda jest on jego organizatorem, ale dzięki obecności rodziców udaje się uszczknąć trochę czasu dla siebie i żony.

Słowa uznania

Królowanie, jak widać, bywa trudne. Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Na pewno jest jednak przyjemnie. Właściciel podkreśla to za każdym razem.

– mówi. Taka postawa to połowa sukcesu. Druga to zadowoleni goście, a tych nie brakuje. Oni dodają Królom skrzydeł. Ostatnio motywacji zapewniło im również pierwsze wyróżnienie. Państwo Królowie otrzymali nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego w kategorii „Obiekty na terenach wiejskich o charakterze np. terapeutycznym, edukacyjnym, rekreacyjnym itp. wykorzystujące tradycje i walory wsi”. Centrum Aktywnej Rekreacji „U Króla” w Wąsoszkach do konkursu zgłosił burmistrz gminy Krajenka.

– dodaje. Nasi rozmówcy, choć jak najbardziej zadowoleni z wyróżnienia, zaznaczają, że te najlepsze podziękowania pochodzą jednak od samych gości. Ich słowa potrafią dać niezłego kopa do działania. Czasami nawet wzruszają – tak jak te od aktorów Kamili i jej męża Tomka Schuchardta, grającego m.in. w serialu „Ratownicy” i filmie „Jesteś Bogiem”:

„(...) Czy mógłbyś sam pomyśleć, że chleb o smaku dymu
Poruszyć może bardziej niż czyny, ludzi czynu?
Że ranna rosa, na źdźble uśmiechnięta
Olśniewać może bardziej niż wiedza nie pojęta

Są miejsca pełne Boga, są miejsca duszy pełne
Gdzie serca ludzi mają przestrzenie niepomierne
Gdzie kłos obrzmiały zbożem zdaje się, że klęka
Że rzeki, pola, lasy, że...oddech...to Krajenka (...)”[[/pay]]