Zabrał Piecewo w pamięci na całe życie

Günter Knispel urodził się 16 sierpnia 1934 roku w naszej miejscowości. Kontakt z nim nawiązałam dzięki panu Januszowi Justynie. Szukałam wtedy osób, które mogłyby zapoznać mnie z brakującą historią mojej rodzinnej wsi. Pan Knispel przyjechał do nas z komputerem z zasobami Flatower Heimatstube mieszczącym się w zamku w Gifhorn. Przegrał mi na pendriva wszystkie interesujące mnie materiały. Bardzo cieszył się, mogąc zabrać do Husum i Gifhorn kilka egzemplarzy moich książek. Widzieliśmy się kilka razy. Każde spotkanie było coraz bardziej serdeczne. Nie brakowało tematów do rozmowy tak jak to robią ludzie z tej samej wioski. Zimą zjeżdżaliśmy na sankach z tych samych górek. Ja również, idąc do Tarnówki, wdrapywałam się na nasyp kolejowy, już bez szyn, które Rosjanie wywieźli do poniklowania.

Starannie omijałam banalnie łatwą drogę przez tunel…

Na starym niemieckim cmentarzu na próżno szukałam grobu Siegfrieda rozszarpanego przez granat. Mój tata opowiadał mi, jak grał w piłkę z tym chłopcem, jak uczył się niemieckiego i o wypadku, w którym zginął Siegfried. 

Pan Knispel dzwonił do mnie w każde święta, składając mi życzenia. Dzwonił też do mnie tak, bez okazji. Ja wysyłałam mu zdjęcia dzisiejszego Piecewa. Ostatnio wysłałam mu fotografie odnowionego naszego kościoła.

W Boże Narodzenie 2025 nie zadzwonił. Wiedziałam, że stało się coś złego…

Kilka dni temu zadzwonił do mnie pan Kamil z Piecewa. „Szuka pani jakaś kobieta z Niemiec”. To była Maren, córka pana Knispela. Zostawiła dla mnie kopertę. W środku był nekrolog.

Krystyna Nita

Günter Knispel – Wspomnienia z Piecewa

Mieliśmy piękne dzieciństwo w gospodarstwie rodziców w Deutsch–Fier –Petzewo obecnie Piecewo.

Nie wolno nam było chodzić wszędzie: tylko na naszej ulicy, aż...