Zaczarowany ołówek. Wywiad z Alicją - młodą rysowniczką

Odkąd pamiętam rysunek zawsze sprawiał mi sporo satysfakcji. Dlatego też przygoda z jego udziałem rozpoczęła się już w dzieciństwie. Często można było mnie spotkać w towarzystwie bloku rysunkowego, z kredkami i ołówkami. Dodatkowo zamiłowanie do sztuki podsycał we mnie wujek, artysta malarz. W szkole podstawowej, gdzie wygrywałam pierwsze konkursy plastyczne, zaczęłam uświadamiać sobie, że jest to moja mocna strona. Jednak jak dla mnie rysunek to nie jest nic szczególnego, jest to przyjemna codzienna rutyna.

Wcześniej nie uczyłam się w żadnej szkole plastycznej ani też nie chodziłam na żadne kursy z rysunku. Pierwsze tajniki techniki odkrywałam z własnych źródeł, zaglądałam głównie do podręczników dla malarzy, rysowników. Wiadomo, nigdy na początku styczności z jakąś dziedziną nie jest idealnie. Jedni gotują, uprawiają kolarstwo, żeglarstwo, wędkarstwo itp., a inni rysują lub malują i z upływem lat każdy doskonali swój fach, który sprawia mu cały czas tyle samo radości i satysfakcji zarazem. Bez tej przyjemności trudno o rozwój.

Reklama

Tak, masz rację, lekcje sztuki czy plastyki raczej nie kojarzą się z nauczaniem czegokolwiek. Wartość takich lekcji w głównej mierze zależy od nauczyciela, od tego, czy ma ze sztuką styczność bezpośrednią, wie o czym mówi, wie jak zainteresować odbiorcę, jak poprowadzić zajęcia i dalej ukierunkować ucznia. Takich pasjonatów i fachowców zarazem w szkołach jest niewielu.

W dziedzinie malarstwa mam swoich ulubionych artystów z różnych epok. Poniekąd podziwiam Beksińskiego, Carla Andre, Paolo Veronese, Johna Constable. Technika i kompozycje obrazów tych twórców wzbudzają u mnie spory zachwyt. Jestem jednak przeciwna naśladowaniu i kopiowaniu, nie robię tego. Jeśli praca staje się kopią, to tym samym staje się nudą i tandetą zarazem, a nie kreatywną zabawą.

Reklama

Rysunek i malarstwo towarzyszą mi od zawsze, ale w międzyczasie chwilowo eksperymentowałam w kierunku rzeźby. Generalnie skupiam się jednak na tych dwóch pierwszych sztukach.

Techniki dowolne, w zależności od tego, jaki temat, na jakim gruncie i na jakim formacie zamierzam wykonać. Najbardziej gustuję w technice węglem, ołówkiem, tuszem.

Reklama

Jeśli zaś chodzi o to, co pojawia się na moich rysunkach, to jest wiele ciekawych miejsc, gdzie można czerpać mnóstwo inspiracji. Do moich ulubionych tematów należą: pejzaże, natura, zwierzęta, architektura. W tym ostatnim kierunku staram się obecnie działać najwięcej.

Ostatnimi czasy dla siebie nie maluję wcale. Głównie są to prace na uczelnię bądź na zamówienia, na które jestem otwarta. Moje niektóre prace można podejrzeć w sieci.

Na co dzień pracuję w zupełnie innej branży, więc sztukę można potraktować jako pewnego rodzaju odskocznię. Rysunek i malarstwo są dla mnie formą spędzania wolnego czasu, relaksu, spełniania się również w innej dziedzinie. Dla mnie, podobnie jak dla wielu innych osób, które mają styczność ze sztuką, satysfakcję daje eksperymentowanie z różnymi technikami, konsystencjami, strukturami. Przyjemność daje także płynące z tego relaks i wyciszenie oraz świadomość rozwoju zarazem, a także wymiana doświadczeń i inspiracji z innymi twórcami.

Reklama

Niekoniecznie. Jeśli chcesz trafić z czymś do ludzi, to musisz być zorientowany na rzeszę odbiorców, do których jest skierowany przekaz. To nie dotyczy tylko sztuki. Propagować sztukę można na wiele sposobów. Obecnie w tej kwestii istnieje wiele form przekazu, np. organizowanie spotkań, galerie sztuki, wernisaże. Jednak u nas tych możliwości jest niewiele niestety. Coraz częściej spotykamy się także z formą e–przekazu w postaci internetowych galerii, portfolio, profili na różnych portalach internetowych. Właśnie do takich źródeł odbiorcy uciekają coraz chętniej i częściej, a szkoda, bo według mnie bezpośredni kontakt ze sztuką jest bardziej wartościowy.

Reklama