Św. pamięci Henryk Cherek - ikona złotowskiego handlu. Takiej historii jeszcze nie czytałeś

Pan zobaczy, jaka ja byłam laska...

Żadnego wywiadu nie będzie

Ojej, ja siebie takiego nie widziałem. Marynarka w kratę?

Zobacz, jakie brodzisko żeś miał

Urodę to już żeśmy potracili...

Mnie to się podoba jedna reklama w telewizji: facet mówi, że on by chciał być bogaty, bo młody i piękny to już był. A bogaty to nie był

Patrz, ten ogórek wszystko z nas wyciągnął

Jak idziemy po mieście, to Heniek tylko musi dzień dobry odpowiadać. Jego ludzie bardzo lubią.

Teściowa, przywiozłem ci piękną rybę

A na coś ty mi Heniek to przywiózł, ja nie mam lodówki

To talent ludzki był. Żeby pan widział, co ludzie wydmuchiwali...

Nawet w Kiepskich takie rybki mieli

Był taki Błoński z Wałcza na dancingu. Jak się napiłem, zawsze mówiłem, że ten sklep na Chrobrego od niego kupię. „Co ty, przecież nie masz pieniędzy”. W końcu pokazałem mu pieniądze i kupiłem. Najpierw mi powiedział, ile można zarobić i na czym, bo ja nie miałem pojęcia. Zaczęło się od pocztówek dźwiękowych. Powiedział mi, ile mam na sztuce. Pasowało

Ale przychodziłem już o 7 rano, bo nie mogłem się doczekać

Głośniki wystawiałem na ulicę, zegarmistrz się wkurzał, a ja muzykę puszczałem i ludzie się schodzili. Tam był rynek i ludzie musieli koło mnie przejść. Przez te dwie godziny sprzedałem tyle co za cały dzień

No klipsów, kolczyków, bransoletek

Reklama

Takich lampek z korzeni sprzedawaliśmy tysiące

A takie rzeczy, co, brzydkie? Mi jest tego najbardziej żal

A po to jeździłem do Wałcza

Jak z pieca wyjmowali, to jeden drugiemu zabierał. Ja to ciepłe brałem. Połówkę postawiłem i gorące do samochodu zanosiłem. Dwa dni i towaru nie było, taki popyt był

Reklama

A tutaj był tylko Boguszewski i Łatko Bolek, i Łatko Janek. Więcej sklepów nie było

Heniek to się sam wychowywał na ulicy. Biedny był

Wtedy w domu się rodziło

A nie w bunkrze?

Jako mały dzieciak grał na różnych popisach. Do tej pory gra na przeglądach akordeonistów jako wirtuoz. Widzi pan, jakie on trofea tu pozbierał? 

Heniek do ogniska muzycznego chodził z wielkim muzykiem, jak mu tam: Tatarski – chodzi o prof. Andrzeja Tatarskiego, honorowego obywatela Złotowa. - Jak miał 18 lat zaczął grać na weselach i poczuł pieniądze. Tworzył sobie zespoły i grał zarobkowo

A skąd ty to wszystko wiesz?

A z opowieści

Grał na dancingach i się mną zachwycił

Ja nie piję od Basi ślubu. To już będą cztery lata. Ani kielicha. I nie ciągnie mnie. A wcześniej do połówki nie siadałem... w sobotę zabawa, w niedzielę potańcówka. W Złotowie w latach 60-tych było gdzie pić. - Z tych co grali wszyscy pili. Na dancingu po każdej trójce prosili nas na jednego. Od stolika do stolika i na koniec było ciężko – zespół pana Henia nazywał się Avia. - To Waldek Hernes tak wymyślił, tak mi się wydaje

Reklama

Na dancingach nie było żadnej interwencji. Super było. Był jeden policjant duży – Górczyński i jeden mały – Wolski. Jak szatniarz przedzwonił, że ktoś coś tego, to wystarczyło, że duży stanął w drzwiach i zaraz był spokój

Zarabiał, a że był chytry, to składał na książeczkę. On całe życie był chytrus, nawet teraz

Zorganizowali pierwszy przegląd akordeonistów na placu koło nas. On zagrał te swoje dancingowe kawałki. To na koniec wstała kobieta, podeszła do mikrofonu i podziękowała mu za młodość, co on im umilał tym graniem. Kwiatów przyniosła taki bukiet...

Nikt ich tutaj nie miał. Pamiętam, że kuzyna tata był marynarzem i przywoził mu gumy, a on miał w szufladzie cały plik obrazków. Jak ja marzyłam, żeby mi je dał..

To chyba jakiś przemyt był

Ale rachunki na to były

- Zobacz, Heniek, zostawiłam ci.
- Co to jest?
- Płyty twoje pocztówkowe.
- Gdzie znalazłaś?
- Przechowałam ci. Zobacz, jakie są po ogniu. Widzi pan, tysiące tego szło. Tytuły były tutaj wyryte

Specjalnie kupiłem samochód, żeby po towar jeździć. Miał 200-300 km przejechane, od Szaguna pszczelarza go kupiłem

Na Chrobrego właściciel widział, że nam interes idzie, to co trzy miesiące nam czynsz podwyższał. Dlatego kupiliśmy ten dom. Cepnik nas na to namówił

Kupiliśmy to od Buczla. On miał rekompensatę za dwa domy zostawione na Wschodzie. Miał z 80 lat i pięcioro dzieci, ale został tu sam

Myśmy to kupili na sklep, a on tu miał zakład zegarmistrzowski. Nie chciał nam klucza dać, taki był przywiązany do swojego zakładu

Zawsze za ladą siedział, przy kasie. To dawałem mu takie breloczki z nagimi dziewczynami, po dziesięć pakowane. Dałem mu z dwie, trzy wiązanki i siedział

Tak, ale patrzył też na kasę. I mówił: czemu ja w tym zegarmistrzostwie siedziałem? Mogłem sklep mieć”

To nie było jak teraz, że sklepikarze czekają na klientów. Wszyscy mieli pieniądze. Niech mi pan wierzy, jak ludzie żyli. A teraz jak ktoś ma, to by go zabili. Nie wolno mieć pieniędzy, trzeba się kryć

Kiedyś otwieram sklep, a Heniek przywiózł cały samochód tych figurek. Klienci się pchają. Ludzie, co wy tu chcecie?! „Co pani ma, wszystko będziemy brać”. Każdy miał pieniądze, a nie miał co kupić

Ta kamienica ma ze dwieście lat

Tutaj były piece kaflowe. Ten komin to był nieprzystosowany do centralnego ogrzewania. I właśnie około 20 lutego 1983 roku, dokładnie pamiętam, ładowałam w ten piec, a tu jest pruski mur i się belki przy kominie zajęły

A w sklepie mieliśmy wszystko wybite wiórowymi płytami, żeby było ładnie i polakierowane było kilka razy. Wszystko się nam spaliło w sklepie, a tutaj wszystko było zakopcone

Ona miała śmierć kliniczną. Może panu powiedzieć, jak na drugim świecie jest. Poważnie

Miałam obok kuchni dwie butle z gazem. Widziałam, że ogień tam idzie. Pomyślałam, że je wyrzucę, bo jak wybuchną, to wszystkie kamienice obok rozwali. Weszłam w ten dym, wyniosłam jedną butlę na zewnątrz i szłam z powrotem, ale nie doszłam. Straciłam przytomność

Matka była kierowniczką sklepu, a że na Targach Poznańskich na zakończenie kierownicy mieli pierwszeństwo kupna tego, co zostało, to kupiła mi ten akordeon. Kosztował 27.500 zł, droższego nie było

On był na tyle mądry, że otworzył na dole okno i psa wyprowadził, i Baśkę na dwór wystawił

On od tego czasu źle się uczył, nie zdał... Chodziłam z nim do psychiatrów, nikt mu nie pomógł. On jakiegoś szoku dostał czy coś. Nawet jak to zostało odbudowane, on w nocy nie spał, bo to ciągle mu się śniło

Przedtem normalny był, chodził do szkoły i grał bardzo dobrze. Lepiej ode mnie

Jak otworzyliśmy sklep przed Wielkanocą, to ludzie walili drzwiami i oknami. Nie dawaliśmy rady

Kobiety się przebierały w te garsonki, jak on je zachwalał

Że wyglądają jak gwiazdy filmowe. No taki był bajerant... Nie ma tu już takich sprzedawców

Jak trzynastki w pegeerach dostawali albo po wykopkach przyjeżdżali, ojciec przyprowadzał dzieci i mówił: kupujta co chceta. No to Heniek zaraz: dla ciebie to, a dla ciebie to... Jak on umiał sprzedawać, Boże! A krawaty? Facet przyszedł po krawat, to kupił pięć, tak on umiał sprzedawać

A teraz już kapeć do niczego

Stałam przed witryną i ryczałam, że muszę mieć ten biały kalkulator

Nie wierzyłam, że takie coś może dobrze policzyć. Ja wciąż liczyłam na liczydle. Do tej pory umiem

Pojechałem po nią specjalnie do Pewexu w Pile. Kosztowała majątek. Gdybym pokazał panu moje wszystkie kasety, to by pan tego w rok nie obejrzał

Wszystko mam ponagrywane. Jak ten blok budowali, ten cały postój taksówek, wszystkich pijaczków. Ja wszystko z okna filmowałem. Jak Bąbel kiosk budował, każdy drobiazg z życia placu...

On bardzo szanował swoje rzeczy. Nie dał dotknąć. Jak szłam śluby koleżankom nagrywać, to tyle nakazów dostałam... Jego prosili, ale Heniek to jakiś lewicowy. Jak zobaczył księdza, to się trząsł

Jak ten przewrót nastąpił, to wszystkich nas zniszczyli. Pamiętam jak przyszedł Gałązka, taki rzemieślnik, to mówił, że na leki nie ma. Wszystko stanęło od razu, a on takie płoty robił, różne rzeczy

U nas też coraz mniej szło. Kto chciał, handlował wszystkim. Tu przed drzwiami szmaty rozkładali, łóżka polowe przed wystawą

Narobili towaru, nie mogli tego opchnąć, to przychodzili do sklepu. Jeden miał naganiaczy takich, co się zachwycali, że takie coś będzie i chcą to kupić. Dwóch, trzech stało z tyłu: oj, panie Cherek, ja takie coś chcę, takie coś szukam. Heniek jak zobaczył, że są od razu klienci, nabrał tego masę, a to była chała

Czasy się zmieniły, młodzi poszli do przodu, a my nie umieliśmy się już odnaleźć

Nie mogłam uzbierać na ZUS. Poszłam do urzędu, dziewczyny policzyły mi lata pracy i powiedziały: niech pani się zwija

Ale ja to nagadałam się... Wstyd

No bo ty byle co klepiesz