Małżeństwo na tirze - Joanna i Wiesław. Historia miłości do ciężarówek i siebie

Policjantki niemieckie dają za tyle, a kontrolerki z BAG za tyle. A ja pytam: a za ile daje Stefan? Cisza w eterze

Czasami przerwę im rozmowę na tematy damsko–męskie…

Blondynka, metr pięćdziesiąt, ale scanię ma wypasioną, 700 koni

Nie mogła drzwi z tyłu zamknąć, to od razu trzech facetów jej się rzuciło do pomocy…

Reklama

Rodzice się ze mnie śmiali, że tylko dać mi auto, obojętnie jakie i pojadę. Zawsze potrzebowałam ruchu, lubiłam, gdy coś się działo

Reklama

Miałam szesnaście lat i bez prawka jechałam na Miłą, przez miasto. Potem zwykle wracałam polnymi drogami, bo się bałam. Później rodzice kupili opla. Mama nie chciała nim jeździć, więc ja próbowałam. Wyjechałam na Kujańską i jeszcze przed końcem terenu zabudowanego miałam 120 na liczniku. O kurczę, to idzie jak torpeda

Reklama

Na prawo jazdy byłam bardzo oporna. Zrobiłam je dopiero gdy urodziłam córkę. Nie wiem, czemu to odwlekałam

Zawsze mówiłam rodzicom, że mogłabym pracować jako przedstawiciel handlowy albo jeździć na tirach

Tego merca ściągnąłem dla jednego bossa, co to właśnie ze Stanów wrócił. To był początek prywatyzacji i można było otworzyć transport międzynarodowy, bo dotąd tylko PKS mógł jeździć za granicę. I on kupił mercedesy, używane. Zagadnąłem go o pracę. Powiedział: niech pan przyjedzie w poniedziałek

Reklama

Jak się tej pracy nie lubi, to się w głowę dostanie tyle godzin za kółkiem siedzieć. To by było psychiczne samobójstwo

Wjeżdżam, a tam w środku miasta autostrada! I wszyscy pełen but!

Wiozłem meble, a z powrotem wróciłem pusto, bo mi poduszka walnęła. Potem w firmie chcieli, żebym jeździł na Wschód, bo herbata szła do Moskwy, ale mnie to w ogóle nie kręciło. Wtedy tam było naprawdę niebezpiecznie. Zmieniłem więc pracę, poszedłem do Niemca działającego niedaleko Poznania i tam robiłem dwa kursy w miesiącu do Portugalii. Niemiec miał znajomą, która handlowała meblami. Ładowaliśmy te meble w Bartoszycach na Mazurach, jechałem 3000 km do Porto, stamtąd do Hiszpanii 900 km na pusto po owoce (wtedy to się opłacało) i wiozłem je do Słupcy. Facet tam miał tak dużą hurtownię, że sprowadzał owoce z Hiszpanii wagonami!

Ja wtedy robiłam szkołę średnią w Wałczu i Wiesiek czasem mówi: kurczę, a ja tyle razy tamtędy przejeżdżałem... A ja odpowiadam: kurczę, a ja tyle razy tam stałam na stopa…

Życie trochę dało mi w kość, rozstałam się z pierwszym mężem i wiele lat byłam sama. W końcu postanowiłam, że kogoś sobie poszukam. Wiesław też był po przejściach, a że kiedyś poznaliśmy się w Urzędzie Celnym w Pile (studiowałam handel zagraniczny, obsługę celną i spedycję i miałam tam praktyki), to zadzwonił i tak się zaczęło

Reklama

Czasami trzeba przemilczeć. Nie można się pokłócić i wyjść...

Wiesław jest bardziej odporny na stres. Ja jak obiecuję dzieciom, że w czwartek będę w domu, a jest sobota i my ciągle w trasie, to mi puszczają nerwy. Na szczęście będąc ciągle razem potrafimy znaleźć przestrzeń dla siebie. Ktoś np. czyta książkę.

Czasem, gdy jest źle, to się po prostu nie odzywamy.

Reklama

Może i chciałabym niektóre sprawy analizować, przegadać, ale Wiesław nie. On jest mistrzem w zmienianiu tematów i ma tak duże poczucie humoru, że zawsze rozładuje sytuację. Z nim to nawet się pokłócić nie można. Bardzo dużo rzeczy robimy wspólnie. Na ogrodzie siedzimy razem, zakupy robimy razem…

…ktoś je musi nosić…

Budowaliśmy dom i tego dopilnowałam. Dzieci były niepełnoletnie i nie za bardzo mogłam je zostawić

Żyliśmy trochę osobno, ale gdy Karolina poszła na kurs prawa jazdy, to ja też. Trochę mi już zbrzydły te rybki

Poza tym szło o aspekt finansowy. W mieście powstały markety i coraz mniej osób chodziło do Asi po tę jedną rybkę

Chciałam udowodnić facetom, że też potrafię. Wcześniej miałam w życiu moment, że czułam się nic nie warta, więc zaczęłam strzelać sportowo i odnosiłam w tym sukcesy, ale ja zawsze chciałam jeździć tirami. Nie zrobiłam tego dla Wiesława, choć chciałam, byśmy byli razem

Pamiętam egzamin. Wyjeżdżam na miasto, jestem na dużym rondzie, instruktor każe mi skręcić w lewo, a mi coś pika. Pik, pik, pik. Może jego kontrolki? Nie. Z auta obok kierowca krzyczy do egzaminatora: Jak ty uczysz tego kursanta, jak on nie ma kierunkowskazów?!

To był kwiecień, a 1 czerwca mieliśmy z Wiesławem podjąć pracę. Już z tej firmy nas poganiali, a my przeciągaliśmy to zatrudnienie, bo jeszcze nie miałam uprawnień

W międzyczasie zrobiłam kwalifikacje zawodowego kierowcy. Gdy dostałam prawo jazdy, to tego samego dnia wysyłałam je do wytwórni papierów wartościowych, by wyrobić kartę kierowcy. Bo wszędzie się czeka, a czas uciekał…

Karta przyszłą w piątek, a w poniedziałek wyjeżdżaliśmy!

Miałam przejechać przez Poznań, było około 21, więc ma drogach luźniej. Przejechałam może z półtora kilometra, a tu sarna w poprzek. Hamulec do dechy, a przed maską jelonek stał jak wryty. Cała mokra byłam po tej „przejażdżce”

Niewiele firm proponuje podwójne obsady, ale nam się udało. I mamy taką samą stawkę, bo w kwestii wynagrodzenia kierowców tirów panuje równouprawnienie

Doba liczy 36 godzin, z tego 21 godzin możemy mieć maksymalnie pracy. Pracy, nie znaczy jazdy, bo jazdy możemy mieć w tygodniu dwa razy po 10 godzin. Najdłuższa nasza trasa, do Antwerpii, ma około 950 km. Pojedynczy kierowca robi to na dwa razy. Jedzie 9 godzin, odpoczywa minimum 9 godzin i potem jedzie 4 godziny, bo trasę przejeżdża się w 13. I może tam zajechać po 15 i zastać zamkniętą firmę. A my z bazy zajeżdżamy tam na raz. Potem załadunek i powrót. Jednemu zajęłoby to 4 dni, a nam 2,5 dnia

​​ Dla firmy to jest bardziej ekonomiczne, bo my jesteśmy lepiej wykorzystani

Samochody mamy z reguły nowe, ale zawsze coś się może zdarzyć

Niedawno w nocy, gdy Wiesław zasnął, miałam zmienić autostrady. I półtora kilometra przed zjazdem wystrzeliła mi opona w naczepie. Wiesław się zerwał wystraszony hukiem. Co się stało?  – zapytał. Mamy laczka, widzę iskry i fartuchy opony w lusterku… Zjechałam na zatoczkę i próbowaliśmy zmienić koło

Mamy specjalne klucze z przekładnią, że nie ma opcji, że się nie odkręci, ale był problem ze zdjęciem z piasty

Pomoc ADC była półtora kilometra dalej. Przyjechali, facet puknął 10–kilogramowym młotem dwa razy i skasował prawie 500 euro

Pod Madrytem szczekała jak szalona, ale ja miałam gorączkę, chciałam odpocząć i ją uspokajałam. A rano nie mieliśmy butli gazowej

My nie widzimy nikogo, a ona warczy. Po chwili ktoś przechodzi. Za stróża trochę robi rzeczywiście

Z Lizbony jechaliśmy mostem Vasco da Gamy – widok niesamowity! Jechaliśmy mostem Millau – to najwyżej usytuowana przeprawa na świecie. Ta wysokość, to miasto takie malutkie, ma się wrażenie, że ten most cały chodzi. Ciarki. A przez Włochy jechaliśmy Autostradą Słońca północ–południe

Ale czasem zdarza się, że mamy czas, by pozwiedzać. Na przykład w Caravaca de la Cruz staliśmy trzy dni i zobaczyliśmy okolicę. Dzwoniliśmy nawet do firmy, czy o nas nie zapomnieli

Dużo zobaczyliśmy też we Francji.

Zaczynamy odkrywać Polskę

Kupiliśmy busa zrobionego na kampera, książkę „1000 miejsc w Polsce, które musisz zobaczyć” i w wolnych chwilach jeździmy

Kilka tygodni temu byliśmy na zamku w Gołuchowie, pod Kaliszem. Jeździłem tam tyle razy, a nie wiedziałem, że tam jest taki zamek. A on jest drugim najlepiej zachowanym zamkiem w Polsce, po Kurniku

Wczoraj nie chciało nam się jechać, to Karolina wsiadła do busa i pojechała. Potem Wiesiu mówił: ale ta Karolina dobrze jeździ. Nawet nie zapytała, jak są biegi. Od małego skorupka tym nasiąkła... [[/pay]]