Nie aspiruję do Mickiewicza

Emocje, pamięć, wspomnienia... Dla Leszka Wiczyńskiego poezja mieści się w tych słowach. I w historii, którą mężczyzna pasjonuje się od lat

Wszystko to można było wyłuskać ze strof, które podczas pierwszego wieczoru autorskiego pana Leszka wybrzmiały w jednej z sal jastrowskiej Miejskiej Biblioteki Publicznej. Pośród znaczącej ciszy, w blasku świec, napięciu wydobytym z oczekiwania ukryło się ono w oczach znajomych, przyjaciół i bliskich autora oraz zupełnie obcych osób.

Nim jednak wypowiedziane zostały pierwsze wersy prowadzący spotkanie Przemysław Wojnarowski, terapeuta pracujący w Warsztacie Terapii Zajęciowej, przywitał gości.

Odczytał też krótką notkę biograficzną przygotowaną przez Leszka Wiczyńskigo, uczestnika WTZ i, chcąc przybliżyć zgromadzonym jego osobę, zadał mu kilka pytań. Zresztą te, padając w ciągu całego spotkania, pozwoliły poznać zainteresowania, usposobienie i sposób spostrzegania świata pana Leszka.

[[reklama]]

Najwięcej powiedziała o nim jednak treść wierszy odczytanych przez terapeutów Warsztatu - Joannę Janiszewską, Agnieszkę Kazberuk, Małgorzatę Bieńko, Marcina Łangowskiego i P. Wojnarowskiego. Kryły się w nich m.in. motyw kobiety, II wojna światowa, Gdańsk, Warszawa i Krzysztof Kamil Baczyński - mentor L. Wiczyńskiego, o czym pisaliśmy w jednym z poprzednich wydań "Aktualności".

[[reklama]]

Pisaliśmy również o poszukiwaniach sponsorów, którzy udzielając najmniejszego choćby finansowego wsparcia mogą przyczynić się do wydania pierwszego tomiku wierszy Leszka Wiczyńskiego - dziś ponawiamy ten apel. Czy te mogłyby się czytelnikom spodobać - sądząc po brawach, jakie rozlegały się w piątek w sali - owszem. Tym bardziej zachęcamy do szczodrości.

Terapeuci WTZ, angażując się w przedsięwzięcie, podarowali siebie - w dowód wdzięczności pan Leszek wręczył im róże. Kwiatek otrzymała także kierownik Warsztatu Agata Skoczek, również uczestnicząca w spotkaniu. L. Wiczyński odebrał natomiast drobne upominki i gratulacje.

Patrycja Koplin