Pół roku po remoncie, a nadal ciemno w Klukowie

Przebudowa drogi numer 188 na odcinku przez Klukowo, długo wyczekiwana zresztą przez mieszkańców wsi i kosztująca władze gminy Złotów wiele zabiegów, miała rozwiązać szereg problemów komunikacyjnych. I rozwiązała – znakomitą większość z nich. Do stuprocentowej satysfakcji zabrakło wisienki na torcie. – Czekamy, aż wreszcie uruchomiona zostanie sygnalizacja i aż zapalą się lampy nad przejściem dla pieszych – w imieniu mieszkańców wsi wypowiada się sołtys Marek Drajer. - Przechodząc przez pasy jak przedszkolaki musimy podnosić ręce, bo inaczej mało kto się zatrzyma. A już pomiędzy 7.00 i 8.00 oraz pomiędzy 15.00 i 16.00 na uprzejmość kierowców nie mamy co liczyć. Przejście na drugą stronę ulicy graniczy z cudem – nasz rozmówca chciałby, aby ten problem zniknął. Kwestia wzbudzania „zielonego” dla pieszych to jedna sprawa. Druga – „światła” miały pełnić jeszcze jedną rolę – stopować kierowców, którzy nie zważając na znak „obszar zabudowany” lubią mocniej przycisnąć gaz. - Asfalt mamy teraz ładny, do tego dochodzi dość długa prosta od strony Krajenki, więc niektórzy kierowcy się zapominają – zaznacza nasz rozmówca.

Sytuacja staje się dla pieszych o tyle niebezpieczna, że oświetlenie zamontowane nad przejściem również nie działa, czekający przy „zebrze” nie są więc dla kierowców dobrze widoczni. - Zadbajmy w końcu o ich, o nasze bezpieczeństwo – apeluje Marek Drajer.

Trzeba czekać

- Czekamy na reakcję Enei. Pod względem dokumentacyjnym wszystko zostało już dopięte – Piotr Bobak z Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Poznaniu krótko komentuje problem zgłaszany przez sołtysa Klukowa. Jego słowa potwierdza zastępca wójta gminy Złotów – umowa na dostawę energii została podpisana i planowo powinna być realizowana na początku bieżącego nowego roku. - W tej chwili czekamy na liczniki – wyjaśnia Ryszard Wiński, dodając, że rachunki za zużycie energii pobieranej przez sygnalizator (podobnie jak w Górznej) oraz przez lampy umieszczone nad „zebrą” regulować będzie gmina. W pierwszym przypadku obowiązek ten powinien wziąć na siebie WZDW, ale jako że się do tego nie kwapi, jak zaznaczył Ryszard Wiński, samorząd zdecydował się wziąć ten koszt na siebie. Zwłaszcza, że gminnego budżetu z pewnością on nie zrujnuje.