Supermen Orman

Czemu buty? Bo były najbardziej chodliwe. Na lodówkę nie każdego było stać, a prało się we Frani. Na wsi jeszcze królowała tara. A buty nosili wszyscy. Tak Eugeniusz Orman tłumaczy się z pomysłu na otwarcie sklepu z butami. Jest rok 1989, a on na rampie w Złotowie otwiera sklep „Bucik”. Dyrektor w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego wie, że w kraju panuje głód na obuwie.

– wspomina E. Orman. W pierwszych zakupach, jeszcze w magazynach WPHW, panu Gieniowi pomaga kierowniczka sklepu obuwniczego z ulicy Dworzaczka.

– mówi, po czym wybucha śmiechem.

Na kontakty handlowe liczyć nie ma co, bo gospodarka była dotąd sterowana odgórnie. Można było jednak wykorzystać stare mechanizmy i wszystko załatwiać. Do hurtowni obuwniczej w Łodzi E. Orman jedzie więc z „Maćkiem”. Kosztował go niemal pół pensji, ale cóż, biznes wymaga poświęceń.

– wspomina złotowski przedsiębiorca.

E. Orman aktywność ma we krwi. Gdy trzeba było, stawał w obronie biznesu

Eugeniusz Orman, rocznik 1949, kocha się w silnikach. Trzy lata spędza w zawodówce, ucząc się obsługi aut. Następnie pracuje w Miejskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego, a potem w Kombinacie Budownictwa Komunalnego. Z dwuletnią przerwą na służbę ojczyźnie. W JW2016 Wałcz, czyli tzw. łączności, ma trzy auta: stara 66 liniowego, stara 25 sypialnię batalionową i nowego 660 – stację zasilania.

– opowiada, poprawiając okulary w ciemnej oprawie. Po wojsku wraca do KBK, kończy tam jako magazynier.

– twierdzi.

Fiaty na raty

Życie zmienia się niespodziewanie. Eugeniusza Ormana zaskakuje w sytuacji intymnej. Gazetą.

– wspomina syn rolnika. Wyrywa ogłoszenie, gada z kolegami i zaraz idzie do PKO. Okazuje się, że wystarczy wpłacić pierwszą ratę. Pan Gieniu od razu myśli o taksówce. Jeździć lubi, okolice zna, a taksówkarze robią w Złotowie furorę.

– widać szczęście sprzyja odważnym. Wkrótce E. Orman staje się właścicielem fiata 125p. Z biegami w podłodze, nowymi światłami, 1500 cm³. Cudo.

– mężczyzna niemal podskakuje na krześle, tak śmieje się całym sobą.

Pierwszy „Supermen” powstał przy placu Paderewskiego. Każdy mężczyzna mógł znaleźć tutaj coś dla siebie

Po zdaniu psychotestów, egzaminu z topografii i zamontowaniu taksometru dostaje nr 23. Szybko zyskuje przydomek J23.

– mówi na wypadek, gdyby ktoś miał wątpliwości.

– opowiada o kolegach z postoju. Najpierw zarabia nieźle, jeździ po 120 tys. km rocznie, ale z czasem w biznesie na kółkach robi się krucho.

– najpierw taksiarze zabijali czas przy alei Piasta, a potem przy placu Paderewskiego.

– J23 po Złotowie i okolicach jeździ przez siedem lat. Kółko zostawia przez coraz niższe zarobki, ale też ze strachu.

– twierdzi bez zażenowania. Tylko głupiec się nie boi, a pan Gieniu ma już na utrzymaniu rodzinę i dom.

To dopiero 40% artykułu. W dalszej części przeczytasz m.in.:

Autobus policji na ratunek – Kiedy jeden dostaje w zęby zawsze znajdzie się dwóch innych, którzy chcą go pomścić. Na fajfach w domu kultury...

Uwierzyłem Lechowi – W latach 80. pracuje w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego. Jest kierownikiem filii, a biuro ma przy Wojska Polskiego...

W 1991 roku w byłym już biurze przy placu Paderewskiego pan Gieniu otwiera „Supermena”. Na 16 m kw. rozwiesza garnitury, koszule, wykłada bieliznę, potem...

Biznes Eugeniusza Ormana rozwija się przez pączkowanie. W Łobżenicy powstaje „Supermen II” (upada po 200% wzroście czynszu), w Złotowie na Szpitalnej...

Eugeniusz Orman nie ma łatwego przepisu na sukces. Na pewno jednak nie uda się go odnieść bez ciężkiej pracy i wiary. – Gdy zaczynałem mieliśmy 27% kredyt...

Subskrybuj i czytaj wszystkie artykuły bez ograniczeń[[pay]]

Autobus policji na ratunek

Kiedy jeden dostaje w zęby zawsze znajdzie się dwóch innych, którzy chcą go pomścić. Na fajfach w domu kultury (dziś cały budynek przy placu Wolności zajmuje areszt) mścicieli nie brakuje. A odgryzać się jest za co. W połowie lat siedemdziesiątych Złotów jest popularnym ośrodkiem organizującym obozy dla sportowców. Raz trafiają tutaj zapaśnicy. Gdy jeden podrywa miejscową dziewczynę, a jej chłopaka rzuca na deski, złotowianie poprzysięgają zemstę. Eugeniusz Orman pracuje wtedy na Zaciszu. Ośrodek nad Jeziorem Zaleskim organizuje największe dyskoteki w okolicy. Bywa, że bawi się tam trzysta osób.

– opowiada, przerzucając karty kroniki. Nie ma na nich zdjęcia Zacisza, a to tam wyrównane mają zostać porachunki.

– dalsze wydarzenia pan Gieniu wspomina jakby opowiadał film z Brucem Lee w roli głównej.

– opowieść wypełniają latające sześcioosobowe stoły, huk tłuczonych szyb i piski wystraszonych dziewcząt. I jeszcze telefon do milicji.

– E. Orman był potem świadkiem w sądzie. Pamięta, że złotowianie prezentowali się fatalnie.

Rocznice istnienia firmy zawsze są akcentowane. Dwa tygodnie temu odbyła się uroczystość 25+

– mówi.

W ośrodku na „Zaciszu” pan Gieniu spędza dwa lata. A potem marzy mu się Zachód. Na początku lat 80–tych wielu Polaków ucieka z kraju. Mąż i ojciec trójki dzieci chce podążyć ich śladem.

– złotowianin wybierał się do niemieckiego Bambergu. Nie wyjechał przez Stan Wojenny.

– E. Orman mówi to z nutką żalu w głosie, jakby ktoś odebrał mu życiową szansę. W 1981 roku nie wie jeszcze, że to w Złotowie czeka go świetlana przyszłość.

Uwierzyłem Lechowi

W latach 80–tych pracuje w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego. Jest kierownikiem filii, a biuro ma przy Wojska Polskiego (tu, gdzie dzisiaj mieści się redakcja „Aktualności Lokalnych”). Gdy zostaje dyrektorem rejonu złotowskiego ma pod sobą 36 sklepów, 4 zakłady usługowe i 130 pracowników. W okresie przełomu oddaje budynek do ADMu, a biuro urządza w byłym domu dziecka przy placu Paderewskiego. To tutaj później powstanie pierwszy „Supermen”.

– za ladą w sklepie obuwniczym staje Krysia Orman, dotychczasowa inspektor w urzędzie skarbowym. „Bucik” jest oblegany.

– E. Orman ukuł własne powiedzenie dla tamtych czasów.

W 1991 roku w byłym już biurze przy placu Paderewskiego pan Gieniu otwiera „Supermena”. Na 16 m kw. rozwiesza garnitury, koszule, wykłada bieliznę, potem kapcie i buty.

– wyjaśnia właściciel firmy. Pisane przez „e”, by nie narazić się na zarzut plagiatu.

– mówi.

Kto pamięta ten pokaz mody? A może ktoś z naszych czytelników rozpoznaje się na tym zdjęciu?

Sklep odzieżowy szybko przenosi się na Wojska Polskiego, do lokalu po Pewexie.

– E. Orman pamięta, jak bardzo po odzyskaniu wolności Polacy byli głodni Zachodu. Seledynowe czy czerwone garnitury schodziły na pniu. Złotowianie pragnęli ubarwić swoje życie.

– sam właściciel ma kilkadziesiąt krawatów sprzed dwóch dekad, dziś modowych zabytków.

Biznes Eugeniusza Ormana rozwija się przez pączkowanie. W Łobżenicy powstaje „Supermen II” (upada po 200% wzroście czynszu), w Złotowie na Szpitalnej (w dawnej siedzibie Socjal) sklep spożywczy Michał (od imienia syna, kiedyś okradziony z alkoholu na kilkanaście tysięcy złotych). Następna była „Hanna” z odzieżą damską (od imienia wnuczki, swego czasu zalana tak, że buty pływały jak kajaki po rzece) – pani Hanna nadal go prowadzi. Potem, 1 grudnia 1999 roku, pojawiła się „Natalia” – sklep dziecięcy nazwany od imienia kolejnej wnuczki.

Połowa lat 90–tych to dobry czas dla rodziny Ormanów. W 1996 kupują od miasta część budynku przy alei Piasta z udekorowanym graffiti murem.

– jak można się domyślić, pan Gieniu jest mocno związany ze swoją rodziną.

– przedsiębiorca oprowadza mnie po swoich włościach. Nową część budynku postawił po roku 2008. Dziś ma siedem sklepów, a dwa lokale wynajmuje. Przez ponad ćwierć wieku wyszkolił przeszło setkę sprzedawców, ale trzon załogi stanowi rodzina. W spisie są żona, córka, syn, chrześnica, synowa, wnuczka.

– twierdzi z uśmiechem. Zresztą jego pierwszą pracownicą była córka Dorota (pracuje od 1989 roku), a następną bratanica Beata.

Państwo Orman przyuczyli do zawodu blisko setkę młodych ludzi

Eugeniusz Orman nie ma łatwego przepisu na sukces. Na pewno jednak nie uda się go odnieść bez ciężkiej pracy i wiary.

– mówi młody emeryt. Spijać piankę swojego sukcesu może od dwóch lat, ale wciąż chodzi do biura przy alei Piasta.

– podkreśla prezes Klubu Strzeleckiego „Supermen”. No i super.[[/pay]]