W sobotę mielibyśmy pogrzeb

Tata dziewczynki to zawodowy żołnierz, od miesięcy przebywa w szkole wojskowej i do domu przyjeżdża jedynie na weekendy. Mama pracuje w służbie zdrowia, w chwili zdarzenia także jest w pracy. Przeziębiona Zosia zostaje tego dnia w domu. Pod jednym dachem mieszkają z nimi babcia i dziadek. Kilka dni wcześniej babcia wraca do Tarnówki z oddziału długoterminowego w złotowskim szpitalu. Przed świętami złamała nogę, ma też chorobę Parkinsona. Wnuczka siada z dziadkami do śniadania. 77–letni mężczyzna chce zmierzyć małżonce ciśnienie, bo od rana źle wygląda. Nagle 69–letnia kobieta słabnie. Jej ciało robi się bezwładne, głowa opada na ramię, brak swobodnego dostępu powietrza powoduje, że zaczyna charczeć.

– mówi dziewczynka. To głównie jej postawa przez najbliższe minuty najprawdopodobniej zdecyduje o tym, że babcia przeżyje.

W trudnej sytuacji jedenastolatka zachowała zimną krew. Dzięki temu jej babcia żyje

Decydujące minuty

Blada kobieta nie odpowiada na pytania, dziewczynka zachodzi do niej od drugiej strony stołu.

– opowiada jedenastolatka. Mężczyzna próbuje ocucić małżonkę. Sądzi, że tylko chwilowo zasłabła i obejdzie się bez wzywania pogotowia.

– relacjonuje Zosia, która szybko orientuje się, że dłużej nie można czekać. Dzwoni pod 999, przedstawia się i wzywa pomoc. Tego dnia na drogach jest bardzo ślisko. Karetka przyjeżdża po dwudziestu minutach. Czas oczekiwania dłuży się w nieskończoność. Dziewczynka dzwoni jeszcze do mamy. Ona także ją instruuje, co należy zrobić. Wnuczka z dziadkiem wykonują zalecenia.  Udrażniają drogi oddechowe, ponieważ ciało babci jest wiotkie i dziadek nie jest w stanie sam położyć kobiety. Jest tym trudniej, że seniorka ma w biodrze endoprotezę. Przyjeżdżają ratownicy medyczni. Pierwsze podejrzenia wskazują na udar, kobieta długo nie odzyskuje przytomności. Po czasie okazuje się, że przyczyną zasłabnięcia jest bardzo obniżone ciśnienie. Po doświadczeniach ostatnich tygodni kobieta wciąż nie jest sobą, ale wróciła do domu. Rodzice Zosi nie mają żadnej wątpliwości, że dziewczynka uratowała babci życie.

Byłaby rośliną

– mówi Katarzyna Siemaszko.

– przyznaje Artur Siemaszko.

– przyznaje mama dziewczynki. Gdy, leżąc, babcia złapała już oddech, było wiadomo, że nie ma potrzeby przeprowadzenia resuscytacji krążeniowo–oddechowej. Dziewczynka przyznaje, że gdyby była taka konieczność wie, jak ją przeprowadzić.

– wspomina zdarzenie dziewczynka, która instruowała dziadka do przyjazdu służb ratowniczych.

– mówi mama dziewczynki.

– mówi Artur Siemaszko. Jego małżonka dodaje… 

Jestem przekonana, że gdyby nie Zosia, w sobotę mielibyśmy pogrzeb.