Wyszywane obrazy

- Każdy ma swój świat, ja mam ten – stwierdza emerytka. Z żalem przyznaje, że takie pasje dzisiaj giną, młode dziewczyny trudno namówić nawet do przynależności w KGW, a co dopiero do ręcznych robótek. – Wiem, co mówię, bo mam trzy córki i żadna się do tego nie kwapi. Pytają tylko, a po co mi to – przyznaje. Osoby spoza rodziny też dziwią się często, że kobieta ma zapał do takich rzeczy. – A chce mi się! – niezmiennie odpowiada na pytanie o to, czy nie szkoda jej czasu na cierpliwe dzierganie. Nie ona jedyna w gminie para się haftem, ale przyznaje, że przez lata chyba nikt nie tworzył takiej ilości prac. Serwetki, obrusy, poszewki na poduszki czy chusteczki powstałe metodą richelieu – stworzyła ich niezliczoną ilość. W samym tylko hafcie krzyżykowym wyszło spod jej rąk przez kilka lat kilkadziesiąt gobelinów. – Kiedyś gminna spółdzielnia czy kółko rolnicze dokładały jakieś pieniądze kołu gospodyń do haftu – pani Krystyna rzuca mimochodem.

Dzienne światło wcale nie jest najlepszym do pracy dla pani Krystyny. Woli dziergać przy rozświetlającej mrok lampce

Religijność

– Bardzo przy tym odpoczywam, głównie psychicznie – mówi o walorach zajęcia. Bo o tym, żeby odpoczęły palce czy oczy, nie ma mowy. Szefowa KGW nie lubi pracować przy dziennym świetle. – O, mam tutaj taką swoją małą lampkę, przy niej najlepiej się tworzy – pokazuje, chwytając za kanwę i stertę kolorowych nici. – Trzeba mieć cierpliwość – wskazuje na to, co jest niezbędne, aby oddać się takiej pasji. Jej najbardziej wartościowe prace powstawały tygodniami, zajęcia było na kilka godzin dziennie. Pani Krystyna najczęściej porusza w swoich pracach tematykę religijną i przyrodniczą. – Dwa obrazy papieża Jana Pawła II i ten największy Matki Boskiej Częstochowskiej – wskazuje na najcenniejsze dla niej prace. – Zrobiłam też kilka egzemplarzy Matki Boskiej Karmiącej. Podarowałam kilka wśród znajomych i rodziny – dodaje. Czy odważyłaby się zrobić prace o tematyce erotycznej? – Gdyby ktoś chciał, miałabym odwagę zrobić coś takiego, ale z niechęcią – przyznaje z grymasem na twarzy. Pani Krystyna wspomina, że jakieś dwa-trzy lata temu pokazała w Bakcylu kilka swoich obrazów, ale większość tarnowian nigdy nie widziała tego, co stworzyła. Może warto pokazać artystyczny dorobek szefowej koła gospodyń przy okazji lokalnej imprezy, chociażby dożynek?