Z barszczem nie ma żartów

Nie trzeba go nawet dotykać, by się poparzyć. W upalne dni toksyczne olejki unoszą się nad jej liśćmi w promieniu do dziesięciu metrów. Na skórze pojawiają się bąble, można mieć nudności, bóle głowy, wymioty, a nawet urazy oczu.

– przestrzega Helena Dziubińska, inżynier ochrony środowiska z Debrzna. 31 lipca w restauracji „Tęcza” poprowadziła ona szkolenie dla mieszkańców gminy Lipka. Mówiła o zagrożeniach związanych z barszczem Sosnowskiego i sposobach zwalczania tej rośliny. Gmina Lipka prowadzi  z nim wojnę od kilku miesięcy. Największe skupiska tej rośliny są w Łąkiem (Huta) – ok. 100 m kw., w Debrznie Wsi, wzdłuż linii brzegowej Jezioro Staw Miejski – ok. 50 m kw., na terenie byłego lotniska wojskowego od strony Starego Gronowa – ok. 25 m kw. oraz w Lipce przy ul. Rudziska, od strony torów w kierunku Tczewa – ok. 10 m kwadratowych. Barszcz Sosnowskiego rośnie także w okolicach Potulic, Kiełpina i Osowa.

– zauważył sołtys Małego Buczka, a zarazem radny Rady Gminy Lipka Paweł Tuschik.

Helena Dziubińska powoli staje się specjalistką od barszczu. W Debrznie mają z nim znacznie większy problem w niż w Lipce

Na terenie gminy Lipka do walki z tą rośliną stosuje się dwie metody – duże się kosi, a małe niszczy chemicznie chikarą. To nieselektywny herbicyd o działaniu systemicznym, który roślina pobiera przez korzenie i liście.

– prowadząca spotkanie podkreślała, że chikara pozostaje w glebie do stu dwudziestu dni, więc długo powstrzymuje rozwój roślin. Jej rad słuchało troje sołtysów. Niska frekwencja spowodowana mogła być terminem zorganizowana szkolenia, ale też tym, że większość sołtysów poznała ten problem podczas zebrania zorganizowanego jesienią. Projekt usuwania barszczu Sosnowskiego z terenu gminy Lipka dofinansowuje Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Z podobnego programu korzysta sąsiednie Debrzno. Tam problem jest dużo większy, ale bez współdziałania gmin nie da się go kompleksowo rozwiązać.

– mówiła H. Dziubińska. To spore zagrożenie, zwłaszcza w przypadku, gdy barszcz zadomowi się na terenach prywatnych.

– stwierdził Marian Grochowski, sołtys Nowego Buczka. Jeśli więc walka z barszczem Sosnowskiego ma się powieść, włączyć w nią muszą się także osoby prywatne. Szkoda, że nie zechciały one skorzystać z zaproszenia na szkolenie.

Niszczenie barszczu Sosnowskiego obliczone jest na lata. Na przykład jej koszenie musi się odbywać cztery razy w roku przez dwanaście lat, by móc mówić o sukcesie. Choć i tak niepełnym, bo sama walka mechaniczna nie niszczy barszczu w 100%. Najlepsze efekty daje połączenie usuwania mechanicznego z chemicznym.

– podawała inżynier Dziubińska.

Program zwalczania kaukaskiego barszczu na terenie gminy Lipka realizowany jest od czerwca 2016 roku, potrwa do listopada tego roku. Samorząd wyda na niego ponad 10 tys. złotych. Swoją cegiełkę dokłada także Nadleśnictwo Lipa, które jest partnerem tego działania. Jak zapowiadają urzędnicy, walka z tą niebezpieczną rośliną będzie kontynuowana – gmina napisze kolejny wniosek do WFOSiGW w Poznaniu, tym razem na większą kwotę.

Co ciekawe, barszcz Sosnowskiego sprowadzono do Polski (w latach 50–tych i 60–tych XX wieku) z Kaukazu jako roślinę ozdobną i paszę dla krów. Niestety bydło niespecjalnie się nim zajadało, ponadto roślina ta powodowała zmianę smaku mleka i mięsa krów. Zdarzały się także przypadki poparzeń zwierząt. U owiec problemów takich nie ma.

***

Co zrobić w przypadku kontaktu z barszczem Sosnowskiego:

Dokładnie przemyj zaatakowane miejsca wodą z mydłem, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem oraz unikaj słońca przez dwie doby (promienie słoneczne zwiększają stan zapalny i ryzyko powstania bardziej widocznych blizn).