Zaduszki poetyckie w Łobżenicy

Zaduszki podtyckie w Łobżenicy to już tradycja

Listopad... Przyroda powoli zamiera, wcześnie zapada zmierzch. Otula ziemię płaszczem mgieł, które niosą ze sobą głos kościelnych dzwonów i głośne bicie zegara odmierzającego czas. Wielu z nas słysząc to, zatrzymuje się w zamyśleniu nad swoim życiem i tym, że w niewiadomej godzinie dzwon zabije i nam. Będziemy rozliczeni z tego jak żyliśmy. Wszystko czego doświadczyliśmy, chwile radosne i smutne, przejdą do przeszłości i choćbyśmy chcieli nie wrócą.
Na co dzień o tym nie myślimy, ale święto Wszystkich Świętych, Dzień Zaduszny, to dni, które skłaniają nas do , refleksji nad życiem, śmiercią, nad przemijaniem. Odwiedzamy cmentarze. Wspominamy tych, którzy poprzedzili nas w drodze do wieczności.
"Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas"

Zaduszki poetyckie na cmentarzu parafialnym w Łobżenicy to już tradycja. Spotykamy się co roku, aby wysłuchać w skupieniu poezji i muzyki, traktujących o nieuchronności przemijania. Tak było i w tym roku.Montaż słowno - muzyczny przedstawiony przez Iwonę Matejczyk - Obremską, Katarzynę Kalita i Małgorzatę Szcześniak trwał prawie godzinę. Mimo przejmującego zimna słuchała go spora grupa mieszkańców naszej Gminy. Dziękujemy Wam za przybycie <3.Zakończenie to jak zwykle modlitwa za Tych, którzy zmarli i zostali pochowani na naszym cmentarzu w okresie od 3 listopada 2022 do dnia wczorajszego. Modlitwie przewodniczył Proboszcz Piotr Pieniążek, a długa lista zmarłych zdawała się nie mieć końca.Na zakończenie Burmistrz Łobżenicy Piotr Łosoś dziękował inicjatorom i wykonawcom za pięknie odrestaurowany pomnik rodziny Byczek, który wygląda teraz naprawdę pięknie. Mówił o przemijaniu i zacytował słowa księdza Piotra Pawlukiewicza : "To nie jest tak, że oni umarli, a my żyjemy. To oni żyją, a my umieramy"...
Właśnie...

Info: Gminne Centrum Kultury w Łobżenicy

Zdjęcia: Grzegorz Zięba.