Co Pan tu Bralczyk(uje)?

Znany jest z trzech br... Bralczyk, broda i brzuch. Mistrz słowa odwiedził Złotów. A z nim Ogórek

Chciałam Pana zapytać... A to już Pani nie chce?
Słuchaj... No przecież słucham.
Bo widzisz... Jeszcze nie wiedzę, ale pewnie zobaczę.
Jest taka sprawa... Chyba tak, skoro rozmawiamy.
Wiele naszych rozmów składa się z nic nie znaczących sformułowań. Wypełniamy, ozdabiamy, ale w tym tkwi urok ludzkich konwersacji, nieprawdaż?

Zwłaszcza, gdy używamy sformułowań kluczy. Mówimy „A to ci kłopot” i już nasz kłopot staje się kłopotem naszego rozmówcy.

O takich wyrażeniach w sobotę 20 kwietnia w Złotowskim Centrum Aktywności Społecznej mówił profesor Jerzy Bralczyk. Inteligentnie, z poczuciem humoru i swadą opowiadał, jak łączyć ze sobą słowa, by wyrażały dokładnie to, co mamy na myśli. Na przykład wyraz „projekt” oznacza plan. Jak zrozumieć kogoś, kto mówi, że ma na koncie już sześć projektów? Mamy zapytać złośliwie: i co, żaden się nie udał?
[[reklama]]
Gość „Kawiarenki Literackiej” Miejskiej Biblioteki Publicznej w Złotowie każdy z podanych przykładów okraszał anegdotą, a poczucie humoru językoznawca ma niezwykłe. Śmieje się z siebie i innych, ale nie ma w tym drwiny. Dlatego z profesorem śmiali się uczestnicy spotkania. I pytali. Na przykład o to, czy J. Bralczyk dorobił się już własnych określeń, jak choćby „Co ty tu Bralczykujesz?”

Towarzyszem profesora był Michał Ogórek – współautor książki Jerzy Bralczyk, Michał Ogórek – kiełbasa i sznurek. Panowie rozmawiali o... rozmowie. Czy jest to sztuka ginąca? Dziś mówimy, by coś załatwić, zakomunikować. I tyle. Sztuka prowadzenia konwersacji odchodzi do lamusa. A w XVIII wieku uważano, że umiejętność prowadzenia inteligentnej, zajmującej rozmowy jest najwyższym wyrazem ludzkiej aktywności.

Rozmawiajmy więc. Bo jak lepiej poznać drugiego człowieka niż przez rozmowę?

Łukasz Opłatek