Dwa pokolenia na jednej drodze

Jedziemy zobaczyć. Sołtys mieszka niemal na końcu asfaltu, za nim już tylko gruntówka. Przejście z jednej na drugą jest płynne.

– sołtys Bogdan Żabicki pęka z dumy. Musiał nam to pokazać: 1400 metrów równej, utwardzonej polnej drogi.

– zapewnia, prowadząc białego dostawczaka.

– dodaje sołtys z 23–letnim stażem. Przed nim Nową Wiśniewką rządził jego ojciec. To Żabicki senior zaczął chodzić w gminie wokół utwardzenia drogi łączącej luźno rozsiane wśród pól gospodarstwa. Co jemu się nie udało, tego dokonał syn.

– cieszy się rolnik. O drogach mówi „moje”, „mam”, bo podobno każdy samorządowiec tak przyzwyczaja się do terenu, którym zarządza. A to ledwie dwadzieścia osiem numerów i nieco ponad setka ludzi.

– pan Bogdan zapewnia, że wydanie niespełna 140 tys. zł (z tego ponad 116 tys. zł ze środków województwa wielkopolskiego, a 8600 zł z funduszu sołeckiego N. Wiśniewki) miało sens. Drogę szerokości 4 m wykonała firma Hurt–Trans–Kawiko z Więcborka.

– śmieje się sołtys Żabicki. Korzystając z okazji prosi, by pamiętać o podziękowaniach dla wójta. Mówi, że niektórzy na Henryka Dobrosielskiego narzekają, ale mu dobrze się z nim współpracuje. Jest droga, nie ma co marudzić.

No może przydałoby się wyciąć krzaki przy odnogach od tej utwardzonej „autostrady”. Obok jeziora „Suche doły” przejechać nie idzie – tak się zielsko na drogę pcha.

– B. Żabicki mówi o ludziach, którzy odrabiają wyroki sądowe np. odkrzaczając rowy i pobocza.

– mówi, gdy auto turla się przez zielsko i błoto. Najchętniej sołtys zasypałby te dziury żużlem. Wie, że ludzie marudzą, że przez niego się kurzy, a pył na płucach siada, ale z dala od domów jednak by go wysypał.

Ale to może w przyszłym roku? W końcu do wyniku ojca, który sołtysował Nowej Wiśniewce ponad trzydzieści lat, jeszcze trochę mu zostało.