Edukacja jest jednym z podstawowych praw człowieka. Od jej dostępności i jakości zależy rozwój jednostki i społeczeństwa, który we współczesnym świecie jest nieodzownym czynnikiem realizacji idei zrównoważonego rozwoju. Na 48 sesji Międzynarodowej Konferencji Edukacyjnej, która miała miejsce w listopadzie 2008 roku, mocno pokreślono rolę ludzkiej różnorodności, jako cennego zasobu i motoru rozwoju społeczno-cywilizacyjnego. Zwrócono uwagę na konieczność wyrównywania różnic różnych grup polityczno-społecznych w dostępie do wysokiej jakości kształcenia. Efektem Konferencji było rozpoczęcie wielotorowych działań do systemowego wdrażania na gruntach państwowych skutecznej edukacji włączającej.
Istotą edukacji włączającej jest tworzenie optymalnych warunków do rozwijania indywidualnego potencjału ucznia zgodnie z jego potrzebami tak, by kiedyś zaprocentował on jego pełnym włączeniem się w życie społeczne. Pozwala na to świadomość mocnych stron, rozwijanie pasji i zainteresowań, samodzielności, umiejętności społecznych, empatii, prawidłowego reagowania na to co dzieje się wokół.
Podstawą edukacji włączającej jest umiejętność wczesnego wykrywania problemów uczniów i trafne rozpoznawanie ich potrzeb. Sprzyja temu standaryzacja działań diagnostycznych, za którą powinna podążać indywidualizacja działań terapeutyczno-rozwojowych oraz edukacyjnych. Pod tym względem edukacja włączająca od wielu lat jest faktem w polskiej szkole. Dla uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego, z których zdecydowana większość uczy się dzisiaj w szkolnictwie ogólnym, tworzone są Indywidualne Plany Działań. Ale włączenie jest procesem, którego zadaniem jest pokonywanie różnych barier ograniczających.
Edukacja włączająca przygotowuje stopniowo do dorosłego, samodzielnego życia, do różnych ról zawodowych i społecznych. Dlatego tak istotne jest by była wysokiej jakości. Stworzenie warunków zapewniających rozwój potencjał każdego ucznia w klasie, także ten psychospołeczny, z zapewnienie racjonalnych dostosowań edukacyjnych uczniom z niepełnosprawnościami jest wyzwaniem dla zespołów pedagogów. Wymaga wymiany doświadczeń i współpracy nauczycieli, specjalistów, rodziców. Specjalista - psycholog, pedagog specjalny, logopeda... - pomoże nauczycielowi w diagnozie, stworzeniu warunków, w likwidowaniu barier, w projektowaniu uniwersalnym, ale nie zastąpi go w prowadzeniu lekcji.
Dobre zaplanowanie i realizacja dydaktycznej strony edukacji włączającej oraz monitorowanie jej efektów, wymaga pogłębiania wiedzy i rozwijania umiejętności psychologiczno-pedagogicznych.. Pomagają w tym studia podyplomowe, choćby takie jakie oferuje Collegium Balticum - Akademii Nauk Stosowanych w Szczecinie. 520 godzin zajęć online podzielonych na 3 semestry i 120 godzin praktyki.
Przygotowanie metodyczne wsparte odpowiednią wiedzą specjalistyczną pozwala dostosować scenariusz lekcji, materiały dydaktyczne do potrzeb zarówno klasy jak i poszczególnych uczniów. W edukacji włączającej ważna jest umiejętność projektowania uniwersalnego, zapewniająca uczniom różnorodność w:
Istotne jest także stosowanie metod i środków dydaktycznych, które pozwolą zorganizować naukę tak, by wszyscy uczniowie w klasie mieli równe szanse na osiągnięcie swojego sukcesu. Ale kluczową dla edukacji włączającej jest ocena funkcjonalna, powalająca na rozpoznanie zasobów każdego ucznia, jego trudności, barier rozwojowych i środowiskowych. Umożliwiając kompleksową identyfikację potencjału poznawczego ucznia i czynników wspierających jego uzdolnienia, odpowiada też na potrzeby uczniów zdolnych.
Edukacja włączająca jest odpowiedzią na potrzeby edukacyjne XXI wieku. Stwarza przy tym szansę każdemu uczniowi na naukę w najbliższym mu środowisku społecznym.
Materiał sponsorowany
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!