Łzy oskarżonego - wyrok już wkrótce

Pod koniec listopada ubiegłego roku 9–miesięczny wówczas Filip z Jastrowia trafił do szpitala w Złotowie, a następnie do Piły. Stwierdzono u niego obrażenia głowy oraz utratę wzroku. Sprawą zajęła się prokuratura, która, po ciągnącym się postępowaniu, postawiła zarzuty ojcu dziecka, Romanowi G. Miał on pozbawić syna wzroku poprzez potrząsanie nim.

Niejasny obraz

Zeznający do tej pory przed sądem świadkowie niewiele wyjaśnili w sprawie. Z wypowiedzi znajomych, sąsiadów i rodziny wyłaniał się obraz rodziców mających problemy z agresją i słabość do alkoholu. Według sióstr matki dziecka Roman G. miał bić swoją konkubinę, choć nigdy nie były tego świadkami. Z kolei sąsiedzi wskazywali, że w stosunku do dzieci to raczej matka stosowała agresję słowną. Sam oskarżony zresztą sugerował, że w ich związku to on był wzorowym i ciężko pracującym rodzicem, podczas gdy jego partnerka była surową i chętnie karzącą matką. Odnośnie samego zdarzenia z 26 listopada wszyscy świadkowie mieli niewiele do powiedzenia. Szczególnie intrygująca była decyzja matki, która odmówiła zeznań. Wiemy więc tylko tyle, że Roman G. został na około godzinę sam z dwójką dzieci, a gdy jego konkubina wróciła z zakupów w towarzystwie sióstr stan Filipa był już mocno niepokojący, więc wezwano pogotowie. Niewiele światła do sprawy wniosły także zeznania ratowników medycznych, którzy przybyli na miejsce oraz personelu złotowskiego szpitala, który miał styczność z poszkodowanym niemowlęciem. Zeznania lekarza, który przyjmował dziecko wręcz spowodowały nieco zamieszania, gdyż stwierdził, że w noc przyjęcia dziecko sprawiało wrażenie widzącego i rozglądającego się, a w karcie zapisał, że jego źrenice reagowały na światło. Dopiero następnego dnia zwrócił uwagę, że dziecko może nie widzieć, co później potwierdzono w Pile.[[pay]]

Potrząsany, ale kiedy i przez kogo?

Wobec tych niejasności konkretnych odpowiedzi mieli udzielić biegli z zakresu medycyny, którzy sporządzili w sprawie opinie. Zeznawać w złotowskim sądzie stawili się w ubiegły czwartek. Specjalistka z zakresu medycyny sądowej tłumaczyła, że w przypadku tak małych dzieci, które mają stosunkowo dużą głowę i słabo rozwinięte mięśnie szyi, które mogłyby ją stabilizować, łatwo potrząsając nimi doprowadzić do uszkodzeń w obrębie mózgu, które mogą wywołać krwotok skutkujący, jak w tym przypadku, utratą wzroku. Pytana przez sędziego wyjaśniała, że krwawienie powstaje od razu, ale może się nasilać z czasem, a wraz z nim pojawiać się będą kolejne objawy.

– mówiła biegła z Poznania. Wobec tego sędzia poprosił ją o odniesienie się do zeznań lekarza ze Złotowa i pytał, czy możliwe było, aby Filip w momencie przyjęcia był jeszcze widzący.

– biegła nie przypisywała większej wagi obserwacjom lekarza. Podobnie odniosła się do rezultatu przeprowadzonego przez niego badania reakcji na światło.

– nie chciała jednak wprost stwierdzić, że lekarz w Złotowie się pomylił. Dodawała za to, że jeśli dokonał prawidłowej oceny, to reakcja na światło mogła wynikać z tego, że krwawienie nie było wtedy jeszcze tak nasilone.

Kluczowe dla sprawy mogłoby być określenie, kiedy doszło do spowodowania urazu, ale biegła wyjaśniła, że trudno tutaj o precyzję. W jej ocenie do potrząsania mogło dojść w okresie od godziny do pięciu zanim dziecko trafiło do szpitala. W opinii stwierdzono także złamanie kości ciemieniowej czaszki, ale miało być ono jeszcze wcześniejsze i bez wpływu na wywołanie ślepoty. Szereg pytań do biegłej miała mecenas broniąca oskarżonego. Pytała m.in., czy do powstania takich obrażeń w wyniku potrząsania trzeba użyć dużej siły. W odpowiedzi usłyszała, że siła nie musi być wyjątkowo wielka ze względu na dużą dysproporcję pomiędzy ciałem dorosłego a niemowlaka. Wobec tego obrona, która wcześniej sugerowała, że być może do obrażeń doszło w wyniku zabawy ze starszą siostrą pytała, czy mogła tego dokonać trzylatka. Biegła zwróciła jednak uwagę, że w tym przypadku dysproporcja pomiędzy tymi dwiema osobami była zbyt mała i siostra nie dysponowała wystarczającą siłą, żeby zrobić taką krzywdę bratu. Wykluczyła także, aby mieli do czynienia z jednorazowym nagłym ruchem i uderzeniem, gdyż nie było widać takich siniaków, a poza tym ślepocie towarzyszyły inne objawy, charakterystyczne dla potrząsania, jak apatia, nudności, niechęć do zabawy i inne. Podobnie zaprzeczyła jakoby przyczyną obrażeń mogły być jakieś choroby, np. krwi czy reakcja poszczepienna, co wcześniej także sugerowała obrona. Z twierdzeniami biegłej zgodził się w całości zeznający po niej specjalista od radiologii i diagnostyki obrazowej.

Mowy końcowe

Strony nie złożyły kolejnych wniosków dowodowych. Takiej konieczności nie widział także sąd. Wobec tego oskarżenie i obrona wygłosiły mowy końcowe w sprawie. Prokurator podkreślała, że biegli jednoznacznie uznali, że do obrażeń u dziecka doszło w wyniku „mechanizmu czynnego”, a więc potrząsania, a w jej ocenie zeznania świadków wskazują, że doszło do tego w czasie, kiedy dzieckiem opiekował się Roman G. i w wyniku jego działania.

– kończyła swoją mowę. Przypomnijmy, że maksymalna kara grożąca za czyn zarzucany Romanowi G. wynosi 10 lat pozbawienia wolności.

– mecenas broniąca Romana G., sugerując możliwą winę matki, przypominała zeznania świadczące o jej agresywnych zachowaniach wobec dzieci, a mówiąc o swoim kliencie użyła nawet miana „wzorowy ojciec”. Sam oskarżony, który przez cały proces zachowywał się spokojnie, raczej nie okazując emocji, teraz, podczas mowy wygłoszonej przez jego obrończynię, wyraźnie się poruszył i kilkakrotnie ocierał spod zaczerwienionych oczu łzy.

Wyrok w sprawie zostanie ogłoszony jeszcze w tym miesiącu. Jak rozstrzygnie sędzia Jerzy Hławiczka?[[/pay]]