Misja: maraton

Popularność półmaratonu (21,0975 km) rośnie w niesamowitym tempie. Nic dziwnego: nie jest tak morderczy jak maraton. Są jednak ludzie w naszym powiecie, którzy przebiegli kilkanaście nawet kilkadziesiąt razy trasę 42,195 km

Biec przez 3, 4, a nawet 5 godzin większości z nas wydaje się niemożliwe, a dla niektórych zbyt nudne, żeby spróbować. Są jednak ludzie, którzy myślą zupełnie inaczej, bo zmierzyć się z dystansem maratońskim to coś więcej niż nudny bieg i przynajmniej raz w życiu pokonali taki dystans.

- Bieganie to sposób na życie. Po maratonie chodzisz, jakbyś wpadł do betoniarki - boli wszystko. Biegnąc ostatnie kilometry toczysz walkę nie z dystansem, ale z własnym sobą, z własnymi słabościami – mówi Sebastian Bruski, były kajakarz, a obecnie pasjonat biegania. Skąd ten pomysł?

[[reklama]]

Pokonać słabość

Źrenice mojemu rozmówcy rozszerzają się. – Kocham rywalizację. Ale jest oczywiście coś więcej. Bieganie jest jednym z tych zajęć, które pozwala nam, biegaczom, na chwilę wytchnienia od codziennych zmartwień. Na chwilę, którą poświęcasz tylko sobie i masz czas pomyśleć, a przy okazji robisz coś pożytecznego dla własnego ciała. Jest „klucz biegowy”. Ze swoich najlepszych wyników na 5, 10, i 21 km ustalasz plan treningowy i według niego biegasz – mówi mój rozmówca. Jego recepta na szybkie bieganie: systematyczny trening, noga z gazu na treningach, wtedy będzie lepszy wynik na starcie. Bo przecież nie chodzi o to, aby biegać dobrze treningi, a na starcie być zmęczonym.

Na wyższy poziom biegania Sebastianowi Bruskiemu pozwoliła wskoczyć wcześniejsza przygoda ze sportem. Była obawa, że nie mając wybieganych tylu kilometrów nie przebiegnie maratonu (przygotowania zaczął 6 miesięcy przed maratonem). Można 42 km przetrwać, przetruchtać, ale przebiec w czasie poniżej 3 godzin już nie jest ławo, to wie każdy, kto tego dokonał lub sztuka ta mu się jeszcze nie udała.

To tylko fragment artykułu z AL 42/2013, s.39