Spore pole do popisu

Czy sprawi, że Lipka jeszcze bardziej wypięknieje? - Ja nie, ale rośliny, które posadzę, na pewno - mówi Iwona Gabarkiewicz, która od kilku miesięcy upiększa lipecką zieleń

- Zauważyłam brak pomysłu, pewnej koncepcji na zagospodarowanie obszarów zielonych w Lipce i dlatego pracuję nad tym od jakiegoś czasu - mówi Iwona Gabarkiewicz, która od kilku tygodni jest tą osobą, która planuje i zagospodarowuje obszary zieleni w Lipce.

- Skończyłam architekturę krajobrazu, mam trochę doświadczenia, jeśli chodzi o zieleń, o rośliny, sporo praktyki w czasie studiów. Chciałam mieć wpływ na to, jaki wizerunek będzie miała nasza miejscowość - argumentuje to, dlaczego zabrała się wykonywaną pracę.

[[reklama]]

Nie jest to zajęcie tymczasowe, bo zgodnie z ustaleniami, jakich dokonała z gminą, pani Iwona ma pielęgnować zieleń niemal przez cały rok, od wczesnej wiosny do późnej jesieni. To ona właśnie zagospodarowała klomby wzdłuż wyremontowanej drogi wojewódzkiej, w pobliżu marketu Dino, naprzeciwko szkoły, przy parkingu za urzędem gminy.

Obecnie pracuje nad zdobieniem strefy nad basenem, a lada chwila czeka ją największe wyzwanie - upiększenie w zieleń placu w centrum Lipki, którego gruntowna przebudowa ma się rozpocząć jeszcze w maju.

[[reklama]]

 - Tych miejsc w Lipce jest sporo, a gminna administracja, która jest przeciążona zadaniami, potrzebuje pomocy w sferze zieleniarskiej. Dlatego tu jestem - mówi pochodząca z Radawnicy Lipczanka.

Słucham, obserwuję, robię

- Wykonanie projektu nasadzeń to czysta przyjemność. Gdy trzeba się zabrać za przerzucanie i przekopywanie dużej ilości ziemi, to jest trudna i dużo cięższa część pracy.

Późniejsze samo sadzenie, to ponownie czysta przyjemność - opisuje etapy tego, co robi z lipecką zielenią. Największą satysfakcję dają jednak pozytywne opinie mieszkańców, zadowolonych z efektów tej pracy.

Czy pani Iwona liczy się z tym, że jej pomysły na zdobienie w rośliny, kwiaty, krzewy czy drzewa spotkają się z krytyką? – To normalne, ponieważ...

To tylko fragment artykułu Piotra Steffena z AL18/2014