Św. Szczepan nie był szary

Samo rusztowanie to około 30 tys. złotych. Płacimy za każdy dzień wynajmu, więc jeśli coś się przeciągnie w czasie, ta kwota może wzrosnąć. Z dołu tego nie widać, ale dachy na wieży pokryte dachówką mają powierzchnię 120 m2. Blachy, którą obita była korona wieży będziemy potrzebowali 260 m2. Odmalowanie jej elewacji pochłonie 300 litrów farby. Remont tarcz zegara, gdzie jedna ma średnicę 2,2 m, to 40 tys. złotych

Reklama

Niesamowite jest to, że budowano go zaledwie rok na początku XX wieku. Tynk położony na wieży ma tylko niewielkie ubytki gdyż był już wcześniej odnawiany. Nie zamierzamy go skuwać, bo położony jest tak dobrze, że mijałoby się to z celem. Inna sprawa to gzymsy. Konserwator zabytków stwierdził, że nie są one przyklejane z części tak jak robi się to dzisiaj, a ciągnione. Wymagało to odpowiedniego narzędzia i niebywałej wprawy wykonawcy. Tej praktyki już nikt nie stosuje

Reklama

Pewne elementy konstrukcyjne będziemy wymieniać, bo zmurszały, jednak tam, gdzie woda nie dokonała spustoszenia, zachwyca pełne żywicy, sezonowane, mające ponad 100 lat drewno, łączone techniką na pióro i wpust. Wymianie podlegać będą też elementy stolarki okiennej. Udało się odzyskać z każdego okna górne ich części oraz okrągłe okna od strony wschodniej w całości

To wrażenie mógł potęgować fakt, że kościoły ewangelickie były na ogół skromne w formie. Tynk był w kolorze kości słoniowej, a stolarka okienna w odcieniach błękitu

Jego tarcze nie były żółte. Zewnętrzne elementy na rogach były zdobione szlaczkiem w kolorze grafitowym. Cyfry nie rzymskie, lecz arabskie, znajdowały się na tle czarnym i miały kolor kości słoniowej. Wnętrze tarczy zegara było grafitowe, a wskazówki złote

Reklama

Ratowanie kościoła św. Szczepana to potężne przedsięwzięcie. Na ten cel z budżetu gminy otrzymaliśmy 60 tys. złotych. Pozostałe środki musimy zorganizować sami

Bez środków zewnętrznych to nie będzie możliwe, bo przekracza to możliwości parafii

Reklama