Ta ostatnia niedziela?

Portal zlotowskie.pl

11/09/2011 00:00

Uciekający w pośpiechu łobżeniczanie, huk bomb, przerażające sersie karabinów maszynowych i Żyd na rogu ulic zatrzymujący mieszkańców - 1 września 1939 oczami aktorów amatorów

Rekonstrukcje bitew, inscenizacje zbliżające nas do odległych czasów zawsze robią duże wrażenie. Nie mogło być inaczej 1 września w Łobżenicy na Placu Wolności.

Zanim pod pomnikiem licznie zgromadzone delegacje zakładów pracy, szkół, stowarzyszeń i organizacji złożyły kwiaty, na oczach młodzieży i dorosłych rozegrały się sceny jak sprzed ponad siedemdziesięciu lat. Z głośników popłynęła „Ta ostatnia niedziela…”, a chwilę potem przeraźliwie zawyły syreny. II wojnę światową w liczbach obozów koncentracyjnych, zabitych i niepoliczonych próbach ucieczek z miejsc niewoli przedstawiła Małgorzata Szcześniak.

Syrena zawyła raz jeszcze i na placu zrobiło się tłoczno. Niemcy idą! - krzyczeli łobżeniczanie, w pośpiechu opuszczając swoje miasto.

Zabierali ze sobą wszystko, co tylko dało się spakować, wrzucić na wóz albo unieść na plecach. Za wozami konnymi szły zwierzęta gospodarskie: kozy, krowy, psy. Starsi i dzieci jechali na wozach, młodzież i dorośli szli za wozem, na którym musiał zmieścić się dobytek życia.