Marysia ma protezę!

Szczęście w nieszczęściu

Zaczęło się bardzo niewinnie – od bólu ręki, jeszcze w podstawówce. Zanim jednak Maria usłyszała diagnozę, była już 17–latką. Wcześniej lekarze niczego nie dostrzegli. Podejrzewali, że ręka jest nadwyrężona, ewentualnie, że dziewczyna cierpi na zespół cieśni nadgarstka. Dopiero gdy Maria zwróciła uwagę na guzek, który pojawił się tuż przy nadgarstku, skierowano ją do pilskiego szpitala na szczegółowe badania. Niestety, skierowanie zostało wystawione wiosną 2010, zarejestrować można było się w grudniu, a termin wizyty wyznaczono na lipiec 2011. Szczęście w nieszczęściu, w międzyczasie były ferie zimowe i szpital przez 2 tygodnie zobowiązał się wykonać dzieciom i młodzieży więcej operacji niż zwykle, w tym m.in. zabieg Marii.

Dobra decyzja

Później sprawy potoczyły się już bardzo szybko. Wycinek guza trafił na badania histopatologiczne, po których Marysia usłyszała diagnozę: nowotwór złośliwy. Nie było już szans na uratowanie ręki.

– wspomina.

Marysia celowo wybrała protezę w kolorze czarnym. Nie chce ukrywać swojej niepełnosprawności

Zmiana perspektywy

– przyznaje Maria. Po amputacji ręki perspektywa się jednak zmieniła – dodaje.

Nastolatka przeszła chemioterapię i powoli zaczęła zabiegać o „nową rękę”. W zbiórce funduszy pomogli jej m.in. rodzina, przyjaciele oraz fundacje Złotowianka, Fundacja Siepomaga oraz portal charytatywny Siepomaga.pl i Zdążyć z Pomocą.
– W pierwszej wersji miała jechać po nią do Poznania.

– tłumaczy.

Nowe życie

Zanim jednak założono protezę, Maria musiała poddać się jeszcze operacji usunięcia fragmentu kości. Zabieg odbył się w grudniu, a w lutym Maria mogła na dobre rozpocząć przygotowania do decydującego wyjazdu do Szkocji. Szczęśliwie okazało się, że zaledwie miesiąc później klinika zaoferowała niższe ceny protez. Żeby jednak móc skorzystać z promocji, na zabieg trzeba było zdecydować się niemal od razu. Maria nie czekała na lepszy moment. Wpłaciła wymaganą kwotę i kilka tygodni później była już w Szkocji.

Szybko okazało się, że Maria jest wyjątkowo dobrze przygotowana do nowej sytuacji. Lekarze, którzy za pomocą czujników sprawdzili, jak silne są jej mięśnie, byli pozytywnie zaskoczeni.

– chwali się Maria.

– dodaje.

Na co dzień jednak sytuacji, gdy proteza będzie potrzebna, będzie znacznie więcej. Dlatego też Maria razem z protezą dostała również iPoda z aplikacją. Dzięki temu może automatycznie sterować ręką, dopasować ją np. do myszki komputerowej czy ścisnąć dłoń.

Po protezę Marysia jechała aż do Edynburga, do firmy Touch Bionics

Pieniądze nadal są potrzebne

Jeśli proteza będzie działać sprawnie i sylwetka oraz waga Marii nie będą się zmieniać, „ręka” jeszcze długo nie będzie musiała być zmieniana. Wtedy wystarczy wymiana pojedynczych elementów. Proteza wymaga jednak opłacenia kosztownej gwarancji (ok. 3 tys. funtów na rok).

– przyznaje Maria.

Zapytana jednak o to, czy zdecydowałaby się na protezę po raz drugi, nie zastanawia się nawet przez chwilę.

– pisze na swoim Facebooku i nie da się ukryć, że jest szczęśliwa jak nigdy dotąd.