Podnoszą się z popiołów

21 stycznia 2016 roku, Dzień Babci, domostwo Nowaków na wybudowaniu w Górznej, tzw. Zyglągu. Rodzinę ze snu wyrwała 6–letnia Zuzia, krzycząc, że się pali. Niestety nie był to zły sen dziecka, jak początkowo myślała matka dziewczynki, Joanna Cofał. O tym, w jakim są niebezpieczeństwie dowiedzieli się dopiero od mieszkającej w pobliżu kuzynki, którą przez telefon Beata Nowak poprosiła o możliwość schronienia się. Dopiero ona, odsłoniwszy w oknie żaluzje, ujrzała skalę pożaru.

– wspomina tragiczne chwile babcia Zuzi. Rzeczywiście chwilę po tym, jak ostatni domownik opuścił budynek, tuż za nim spadła belka stropowa. Do akcji gaśniczej przyjechały liczne zastępy straży pożarnej, ale dom wraz z całym dobytkiem i tak spłonął doszczętnie. Pożar prawdopodobnie wywołała iskra, która wydobyła się z nieszczelnego przewodu kominowego.

Tyle zostało z domu po ubiegłorocznym pożarze

Ogromna pomoc

Meble, sprzęt AGD, RTV, zabawki, artykuły papiernicze, chemiczne, spożywcze, ubrania... Na podwórku przy świetlicy w Górznej, nad którą lokal pogorzelcom zaoferowała gmina, w ciągu pierwszych dni po pożarze parkowały dziesiątki aut zapakowane darami do granic możliwości.

– wspomina Joanna Cofał. Pomoc przychodziła z różnych stron, nie tylko od najbliższych i sąsiadów. Nowakowie chcieliby podziękować wszystkim, ale musiałaby to być bardzo długa lista. Dzięki temu wsparciu nie załamali się i podjęli trud odbudowy domu. Otrzymali więcej niż potrzebowali, więc dzielili się także z innymi, m.in. z rodziną Artkowskich z Pieczyna, którą później dotknął pożar domu.

Minął rok

Rodzinę Nowaków tworzy siedem osób: Beata z Ryszardem, dwóch synów oraz córka, wychowująca samotnie dwójkę dzieci. Małgorzata Podgórna–Klocek, radna z Górznej opisuje ich jako zwykłą rodziną. Chwali ich za to, że zawsze radzili sobie sami, nie domagając się pomocy, która jednak teraz jest im potrzebna. Pożar mocno przeżyli, ale po roku od tragicznego zdarzenia czują się lepiej i z nadzieją patrzą w przyszłość. Zuzia, która alarmując domowników zapewne uratowała im tego feralnego poranka życie, przez długi czas nerwowo reagowała nawet na płomień na kuchence gazowej, ale teraz cieszy się, że chodzi do szkoły i wręcz szkoda jej będzie wracać na Zygląg, skąd będzie miała dalej do kolegów i koleżanek. Przekonuje ją dopiero to, że będzie miała tam własny pokój, bo nowy dom będzie dużo większy od poprzedniego. Jak na razie, od lipca zeszłego roku, zostały postawione ściany i położony dach, ale wiele jest jeszcze do zrobienia wewnątrz budynku, a pieniędzy i materiałów wciąż brakuje.

Nowy dom powstaje dzięki determinacji i zaradności pogorzelców oraz wsparciu wielu ludzi dobrej woli

Szef o złotym sercu

Ogromna fala pomocy na początku wlała otuchę w serca Nowaków i dała bodziec do podjęcia trudu odbudowy. Do tej pory na założone dla nich w gminie konto wpłynęło prawie 19 tys. złotych, które zostały już spożytkowane na odbudowę. Potrzebnych rzeczy i materiałów nie szukają w sklepach, ale, wykazując się zaradnością, starają się je pozyskiwać w tańszy sposób. Nie daliby jednak rady gdyby nie jeden człowiek – Wiesław Bodziony. To u niego w firmie budowlanej pracuje pan Ryszard wraz z dwoma synami. Szef czasami przyrównuje ich do Kiemliczów z sienkiewiczowskiego „Potopu”.  Otrzymują od niego nie tylko pomoc materialną, ale także wsparcie w kontaktach z urzędami i firmami.

– mówi zakłopotana pani Beata. Jej mąż z kolei uważa, że takiego szefa powinno się nosić na rękach, tylko żartuje, że przy posturze pana Wiesława mogłoby to nadwyrężyć jego siły. Co więcej, w odbudowie domu Nowakom pomagają koledzy z firmy. Gdy tylko mają przerwę w zleceniach, to pojawiają się na Zyglągu, nie biorąc za to ani złotówki.

– starszy syn Nowaków jest wdzięczny, że szef i koledzy z pracy nie zostawili ich samych. Trudno się z nim nie zgodzić, bo ilu z nas może się pochwalić takim szefem i współpracownikami? Sami bohaterowie wolą jednak, aby nie mówić o nich, tylko skupić się na tym, żeby doprowadzić dzieło odbudowy do końca.

Pomoc się przyda

Wesoła ekipa budowlana na Zyglągu tworzy coś z niczego. Budują w dużej mierze z materiałów pozyskanych z odzysku. Do wykończenia zostały jeszcze między innymi ściany, posadzki i sufity. Szacują, że potrzeba przynajmniej 20 tys. złotych, bo choć wiele udaje się uzyskać po kosztach to i tak w sumie wychodzą spore kwoty. Pieniądze są tak samo potrzebne jak materiały, bez których praca nie może posuwać się naprzód. Wobec tego apelujemy o dalszą pomoc dla rodziny Nowaków. Zmobilizujmy się jeszcze raz, aby pomóc im w tym roku wrócić do domu. W sprawie wsparcia można się kontaktować z Ryszardem Nowakiem pod numerem tel. 697 657 535. Można także wpłacić darowiznę na wciąż aktywne konto SBL o numerze 1389 4100 0600 0011 3720 000 260.