Umiał rozmawiać z ludźmi

Dziś pozostaje mi i mojej rodzinie schylić czoło przed mieszkańcami, władzami gminy i wszystkimi osobami zaangażowanymi w to wielkie wyróżnienie naszego ojca. Dziękujemy - córce N. Aleksiewicza łamał się głos

W piątek odbyło się długo wyczekiwane przez mieszkańców Klukowa uroczyste otwarcie nowo wybudowanej sali wiejskiej. Zanim po raz pierwszy przekroczono jej próg, specjalni goście przecięli biało-czerwoną wstęgę. W pierwszej kolejności nożyczki przekazano Barbarze Aleksiewicz, wdowie po Norbercie Aleksiewiczu, którego imieniem nazwano salę. Następne cięcia wykonali przewodniczący Rady Gminy Złotów Sławomir Czyżyk, wójt Piotr Lach i sołtys Klukowa Marek Drajer. Już wewnątrz wygłoszono uroczyste przemówienia, S. Czyżyk odczytał też obecnym na sali mieszkańcom wsi, a Ci zgromadzili się licznie, uchwałę rady o nadaniu świetlicy imienia. Równie uroczystą chwilą był moment przecięcia wstęgi na tablicy, która poświęcona została pamięci rolnika z Klukowa – umieszczono ją wewnątrz sali. By dopełnić otwarcia, obiekt poświęcił ks. Witold Korowajczyk ze złotowskiej parafii p.w. św. Rocha.


Gości przybyłych na uroczystości otwarcia sali powitał sołtys wsi, Marek Draj

Róże, które wójt przekazał zostały złożone pod tablicą poświęconą pamięci jej męża

U końca oficjalnej części uroczystości głos zabrała córka zmarłego w 1994 roku N. Aleksiewicza, Anna. - To, co najbardziej fascynowało mnie w moim ojcu to to, że potrafił rozmawiać z każdym człowiekiem. Przyszedł pod sklep – rozmawiał ze współmieszkańcami, sąsiadami, pojechał do mleczarni – rozmawiał z rolnikami, pojechał d gminy, do banku na posiedzenie – rozmawiał, pojechał do Warszawy – tam też potrafił sobie zjednać ludzi. Moglibyśmy zapytać, jak on to robił? Myślę, że do końca pozostał sobą. Nigdy nie wstydził się, że pochodzi ze wsi, z Klukowa. Być może temu zawdzięcza inicjatywę mieszkańców tutejszej wsi. […] Każdej rodzinie, wsi, gminie, miastu życzę więcej takich ludzi jak on – głos Anny Pasisz był pełen emocji.

Patrycja Koplin