Zajaśnieje blaskiem

Od początku października Cudowny Obraz Matki Boskiej Góreckiej poddawany jest renowacji, już niebawem na powrót można go będzie podziwiać w pełnej krasie

Pomimo iż zasłonięty podczas codziennych i niedzielnych mszy - sam obraz cały czas jest w sanktuarium. Składa się bowiem z dwóch części (zasłanianych trzecią). Do renowacji oddana została ta bardziej znana, czyli zawierająca sukienkę i korony. Jak mówi ks. Piotr Gałązka, ekonom MSF w Górce Klasztornej, taka konserwacja była konieczna ze względu na stan tej części obrazu. Szczególnie dotyczyło to czerwonego płótna, na którym pierwotnie znajdowały się wota - umieszczone obecnie na ścianach bocznych prezbiterium. Czerwony materiał został wymieniony. - Elementy sukienki - tam, gdzie to było możliwe - oczyszczono, jednak w wielu miejscach potrzebne było ponowne pozłocenie lub posrebrzenie – mówi ks. Piotr. Same wota również czekają w kolejce do renowacji. Ekonom góreckiego sanktuarium dodaje, że podczas prac konserwatorskich odkryto, iż niektóre z nich liczą ponad sto lat. Część obrazu, która cały czas pozostaje w kościele, okazała się być zachowana w bardzo dobrym stanie i wymaga jedynie zakonserwowania. Więcej pracy poświecić będzie trzeba obrazowi zasłaniającemu wizerunek Matki Boskiej Góreckiej. Do kościoła powróciły natomiast ławki znajdujące się w prezbiterium. Docelowo w podobnych barwach malowane mają być też pozostałe – to jednak zależy od dostępnych środków finansowych.
[[reklama]]
Renowacja obrazu wykonywana jest również w związku z obchodami 90. rocznicy obecności Misjonarzy Świętej Rodziny w Górce Klasztornej. Uroczystości zaplanowano na maj 2013 roku. Jak dodaje ks. Gałązka, w ciągu najbliższych kilku lat sanktuarium czekać będzie jeszcze trudniejszy remont. W planach znajduje się bowiem wymiana dachu nad kościołem oraz prace przy elewacji zewnętrznej. Później przyjdzie pewnie czas na odnowienie wnętrza – tu także wszystko zależy od środków. Wszystkie prace, w związku z zabytkowym charakterem świątyni, prowadzone będą pod nadzorem Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Poznaniu.

Sz. Chwaliszewski