Fryzjerka za kółkiem. Agnieszka opowiada o swojej pracy

Jako pierwszy w ręce Agnieszki trafił bobas. Nie płakał, nie skarżył się. Właściwe to nic nie mówił. U lalek to zresztą normalne. Gdyby było jednak inaczej, Aga zapewne usłyszałby wiele gorzkich słów.

– wspomina fryzjerka. Nasza rozmówczyni za nożyczki chwyciła mając zaledwie kilka lat. Z perspektywy czasu, gdy dziś patrzy na swoje życiowe wybory zauważa, że właściwie to zawsze chciała strzyc ludzi. Szkoła zawodowa, a następnie technikum fryzjerskie w Pile były dla niej zatem oczywistym wyborem.

Dobry fryzjer jak przyjaciel

O mobilnej fryzjerce z Głubczyna dowiedzieliśmy się tak, jak dowiadują się jej klienci – pocztą pantoflową.

– mówi Agnieszka. Lata praktyki przyniosły niewątpliwe korzyści. Aga miała to szczęście, że trafiła na dobrych nauczycieli. Jej szefowa przykładała ogromną wagę do nauki uczniów. Sprzątanie, parzenie kawy i tylko przyglądanie się doświadczonym koleżankom jej nie dotyczyło.

– wspomina Agnieszka. Te słowa z pewnością raniły i stawiały pod znakiem zapytania marzenia wielu nastolatków. W tej profesji nie ma jednak miejsca na błędy. Liczą się natomiast umiejętności i pewność siebie. Fryzjerka z Głubczyna zapewnia, że nigdy nie bała się działać na głowach klientów. Wyobraźni jej nie brakuje, a to również ważna cecha fryzjerów. Podstawą jest jednak słuchanie i szczegółowe tłumaczenie, co można zrobić z ich włosami, a czego nie.

– wyjaśnia. Z fryzjerem jest trochę tak jak z przyjacielem. Z jedną osobą zaiskrzy, z inną już niekoniecznie. Czasami, żeby trafić na tego idealnego, trzeba się nachodzić. Agę nie dziwi zatem to, że choć pod nosem jest sporo zakładów fryzjerskich, mieszkańcy jeżdżą gdzieś dalej. Sama ma klientki z Piły, przyjeżdża do niej również rodzina spod Białego Boru. Co ciekawe, osobiście od lat strzyże się tylko u jednej osoby – dobrej przyjaciółki z Hamburga, którą poznała w szkole fryzjerskiej. Dziewczyny korzystają wzajemnie ze swoich usług.

To dopiero 40% artykułu. W dalszej części przeczytasz m.in.:

Obiad i pasemka w jednym – Klienci mobilnego zakładu fryzjerskiego to sami swoi, jak nazywa ich fryzjerka. Z większością z nich jest na „ty”. Zresztą do kolejnych osób trafia z polecenia. Z pewnością pomysł na biznes okazał się sukcesem. Na początku nie było...

Biznes własnym kosztem – Mobilny fryzjer to przede wszystkim wygoda dla klientek. Panie nie muszą się malować i stroić, aby wyjść na miasto. Gdy czekają natomiast na zmycie farby, mogą w tym czasie ugotować obiad. Wielkim plusem jest też

Subskrybuj i czytaj wszystkie artykuły bez ograniczeń[[pay]]

Obiad i pasemka w jednym

Klienci mobilnego zakładu fryzjerskiego to sami swoi, jak nazywa ich fryzjerka. Z większością z nich jest na „ty”. Zresztą do kolejnych osób trafia z polecenia. Z pewnością pomysł na biznes okazał się sukcesem. Na początku nie było jednak łatwo. Agnieszka miała wiele wątpliwości. Osobą, która ją popchnęła do działania był sąsiad, prowadzący własną działalność gospodarczą, a także jej klient. Z jego pomocą przebrnęła przez meandry formalności. Pomógł również księgowy. W ten sposób zdobyła dotację unijną.

– wyjaśnia 32–latka. Wieści o dobrej fryzjerce, w dodatku przyjeżdżającej do domu, na szczęście szybko się rozeszły. Firma zaczęła się rozkręcać. Agnieszka ma ustalony grafik praktycznie do końca roku.

– mówi fryzjerka. Najdalej jeździ do Kijaszkowa. Poza tym pracuje m.in. w Głubczynie, Maryńcu, Podróżnej, Skórce, Paruszce, Augustowie, Krajence, Wysokiej i Starym. Mobilny fryzjer zajeżdża też do Buntowa, gdzie jednego dnia zatrzymuje się nawet na 12 godzin.

– wyjaśnia Aga. Klienci nie zapominają wtedy o tym, aby ugościć stylistkę. Głodna i spragniona nigdy stamtąd nie wychodzi. Agnieszka jest zresztą przyzwyczajona do wyczerpującego dnia pracy. Najczęściej pracuje po 10, a nawet 14 godzin dziennie. Wolne ma tylko niedziele i środy wieczorem – to czas na aerobik z koleżankami w hali sportowej w Głubczynie. Aga nigdy jednak nie narzeka.

– mówi. Narzekają jednak jej najbliżsi.

– wyjaśnia Agnieszka. Tak się już przyjęło, że rodzina z usług fryzjerki korzysta jako ostatnia. Na specjalne względy mogą jednak liczyć. Mama Agi swoje pięć minut dla piękności ma zawsze w Wigilię, tuż po kolacji.

Biznes własnym kosztem

Mobilny fryzjer to przede wszystkim wygoda dla klientek. Panie nie muszą się malować i stroić, aby wyjść na miasto. Gdy czekają natomiast na zmycie farby, mogą w tym czasie ugotować obiad. Wielkim plusem jest też możliwość opieki nad dzieckiem. Poza tym wiele pań nie ma prawa jazdy, a nierzadko dojazd komunikacją publiczną z ich miejscowości do najbliższego zakładu fryzjerskiego jest utrudniony. Usługi, jakie zapewnia Agnieszka, są takie same jak w salonie. Jedyne czego nie ma to myjki, dlatego też korzysta z wanien, brodzików I, jak to określa, wisi nad klientem, co bywa niekomfortowe. Kiedyś zastanawiała się nad jej zakupem, wiązałoby się to jednak ze zmianą samochodu na większy. Poza tym to dodatkowy ciężar. Akcesoria, które ze sobą wozi, znajdują się w dwóch walizkach. Każda z nich waży ponad 9 kg. Wchodzenie z nimi na czwarte piętro bywa zatem uciążliwe.

– mówi Agnieszka. Póki co do tradycyjnego salonu nie chciałby jeszcze wracać, chociaż czasami tęskni za zwykłym etatem i przede wszystkim normowanymi godzinami pracy. Dojazdy potrafią zabrać jej sporo czasu. W zwykłym zakładzie praca jest efektywniejsza. Gdy jedna pani czeka z farbą na głowie, fryzjer może obsłużyć kolejną osobę. Tutaj jest z tym gorzej. Stali klienci starają się jednak wychodzić jej naprzeciw. Tak układają wizyty, aby przy okazji ostrzygała się cała rodzina.

– uśmiecha się Aga. Pasja i życzliwość – może w tym tkwi sekret sukcesu fryzjerki z Głubczyna? Tego nie jest pewna, ale wie, że nie zamieniłaby swojego zawodu na żaden inny. Mobilność tylko go urozmaiciła i pozwoliła poznać nowych, ciekawych ludzi, a nawet nawiązać głębsze relacje.

– zapewnia Agnieszka. Fryzjera zatem pewnie też.[[/pay]]